Ocena brak

Choroby zakaźne u dzieci

Autor /maziajka Dodano /16.01.2014

Choroby zakaźne wywołują drobnoustroje, które przenoszone są na człowieka zdrowego przez kontakt z człowiekiem chorym.

Takie choroby, jak odra, błonica, płonica, krztusiec i wiele innych nazywamy chorobami zakaźnymi. Czynnikiem wywołującym są zarazki danej choroby. Głównym źródłem zakażenia jest jednak człowiek chory łub zakażony. Zarazek dostawszy się do organizmu dziecka nie zawsze musi wywołać chorobę. Chorują wskutek zakażeń dzieci nieodporne.

Dziecko czy dorosły nabywa odporności w różny sposób. Noworodek lub niemowlę w pierwszych miesiącach życia bardzo rzadko choruje na niektóre choroby zakaźne. Dzieje się tak dlatego, że w czasie ciąży z krwią, a po porodzie wraz z własnym mlekiem matka przekazuje ciała odpornościowe. Odporność uzyskana od matki szybko ,znika. Starsze niemowlę czy dziecko kontaktujące się z innymi dziećmi lub dorosłymi bardziej jest narażone na choroby zakaźne. Po przebyciu choroby zakaźnej dziecko uzyskuje na nią odporność.

W celu wytworzenia w organizmie odporności na choroby zakaźne uczeni wynaleźli zastosowali szczepienia, polegające na podawaniu szczepionki zawierającej drobnoustroje pozbawione zdolności chorobotwórczych. Odpornościowe działanie szczepień jest oparte na zdolności wytwarzania przeciwciał przez organizm człowieka.

Szczepienia są bronią w walce z chorobą — pierwszym szczepieniem ochronnym, jeszcze w oddziale noworodków, jest szczepienie UCG przeciw gruźlicy. W 2—3 tygodnie po szczepieniu powstaje w tym miejscu grudka, a następnie płytkie owrzodzenie o średnicy V —3 mm, które goi się stopniowo, pozostawiając małą bliznę. Czas od zaszczepienia do powstania blizny trwa 6 tygodni.

W trzecim miesiącu życia dzieci przechodzą szczepienie Di-Te-Per, które uodpamia dziecko na zakażenie błonicą, krztuścem i tężcem. Szczepienie jest powtarzane kilkakrotnie, w określonych odstępach czasu. Przed szczepieniem dziecko musi być zbadane przez lekarza. Dzieci gorączkujących, z objawami chorobowymi, nie można szczepić. Po szczepieniu Di-Te-Per dziecko w ciągu trzech dni może mieć stany podgorączkowe, być niespokojne. Po 6 tygodniach dziecko jest ponownie szczepione szczepionką Di-Te-Per. Trzecie szczepienie odbywa się W 6 tygodni po drugim szczepieniu. Jeśli z powodu choroby dziecko nie mogło zostać zaszczepione w wyznaczonym terminie, następne szczepienie musi być nieznacznie przesunięte.

Do cyklu obowiązujących szczepień ochronnych należy także szczepienie przeciw chorobie Heinego-Medinajlktóre przeprowadza się doustnie jednoczasowo ze szczepieniem Di-Te-Per.

Pod koniec pierwszego roku życia za pomocą próby tuberkulinowej, zwanej próbą Moro, a polegającej na przyklejeniu na piersiach plasterka z maścią tuberkulinową, kontrolujemy stan odporności przeciwgruźliczej. Ujemna próba Moro jest wskazaniem do powtórnego szczepienia BCG.

Obowiązkowe są również (do ukończenia przez dziecko 4 roku życia) szczepienia przeciw odrze, ponieważ choroba ta powoduje poważne powikłania.

Szczepienia ochronne przyczyniają się do zmniejszenia zachorowań na groźne choroby zakaźne lub też łagodzą ich przebieg.

 

Podobne prace

Do góry