Ocena brak

CHARYŚCI, Stowarzyszenie Charystów Diecezji Włocławskiej

Autor /Kiry Dodano /25.07.2012

Wspólnota kapłańska zał. 1919 we Włocławku przez księży A. Bogdańskiego, F. Korszyńskiego i L. Wasilkowskiego w celu pogłębienia życia wewn. duchowieństwa diec. i zharmonizowania osobistej ascezy z działalnością duszpasterską. Hasłem ch. było Caritas Christi urget nos, przełożonymi — ks. Bogdański, od 1925 ks. Korszyński.

Członkowie zobowiązani byli do oddania pod wspólny zarząd części swej własności (stanowiącej tzw. bona superflua), przeznaczonej na cele dobroczynne, przedkładania sprawozdań z praktyk rei. oraz rozrachunku z osobistych przychodów i wydatków. Kandydaci odbywali pod kierownictwem przełożonego roczny nowicjat, skrócony później do wakacyjnego miesiąca (przez kolejne 3 lata) i składali odpowiednie przyrzeczenie.

Wyłoniono sekcję mis., której członkowie prowadzili rekolekcje i misje par w diecezji i poza nią. Ch. kształcili organistów par. w salezjańskiej szkole w Oświęcimiu, i prowadzili internat z kaplicą dla młodzieży gimnazjalnej w Kaliszu.

Ich organem był mies. „Charitas Christi" (1926-28), przemianowany na „Pax Tecum" (1935--39), red. przez ks. J. Kobierskiego. Ch. byli m.in. W. Bliziński, W. Korniłowicz, S. Czajka, S. Wyszyński, J. Iwanicki. Po II wojnie światowej ch. zawiesili swą działalność.

 

ArWl: Akta personalne ks. A. Bogdańskiego, bpa F. Korszyńskiego, Materialy ks. I. Bronszewskiego; „Charitas Christi" 1 (1926) — 3 (1928) passim; „Pax Tecum" 1 (1935) — 5 (1939) passim.

Podobne prace

Do góry