Ocena brak

CEZARY FRANCISZEK

Autor /czesio01 Dodano /14.02.2012

CEZARY FRANCISZEK (st.), ur. 1583, zm. 18 VII 1651 w Krakowie,
drukarz. Pierwsze druki pochodzą z 1616; 1620 uzyskał
pizywilej król. z serwitoriatem; był związany gł. z Akad. Krak.,
drukował zarówno prace, jezuitów (m. in. M. Bembusa, M.
Smigleckiego, Thesaurus G. Knapiusza), jak antyjezuickie (J.
Witeliusza); wydał ok-16 poz. nakładem fundacji Nowodworskiego.
Wznawiał klasyków (Cycero, Horacy), tłumaczył dzieła
hist (m. in. herbarz S. Okplskiego Orbis Polonus 1.1-3 1641,
P. Piaseckiego Chronica gestorum 1645); z literatury pięknej m.
ML przekł. Gofreda T. Tassa pióra P. Kochanowskiego (1618),
Sionki Sz. Szymonowica (1629 i wyd. nast.) i J. Gawińskiego
(1650), zbiór nowel Antypasty małżeńskie (1650), wiersze
i hymny. Białobockiego (1648), ponadto utwory J.K. Dachnowskiego,
S. Twardowskiego, Sz. Starowolskiego (część anoni-
mowo), także kalendarze. Ogółem wydał ok. 650 pozycji.
W 1651-66 zakład prowadziła wdowa, B A R B A R A (zm. 1666)
wraz z synami: J A N E M  P A W Ł E M (ok. 1620-1662), „typografem
JKMci i biskupa krakowskiego", i F R A N C I S Z K I E M
JÓZEFEM (ok. 1632-1665), poetą, autorem wierszy okolicznościowych;
wydano wtedy m. in. Roksolanki Sz. Zimorowica
(1654) i Monumenta Sarmatarum Starowolskiego '(1655).
W 1674 oficynę przejął syn. Jana Pawła, F R A N C I S Z E K mł.
fok. 1660-1724), drukarz, wychowanek Akad. Krak., od 1698
sekretarz król.; Otrzymał szereg przywilejów, tłoczył gł. wydawnictwa
Akademii, pisma okolicznościowe, a zwł. popułarwt
kalendarze w dużych nakładach i dzieła rei.; w zakresie
Btoratury kontynuował tradycje oficyny, wznawiając m. in.
Gofreda Tassa-Kochanowskiego, dzieła Szymonowica, Starowolskiego;
Świat po części przejźrzany D. Bratkowskiego
(1697, 4 tys. egz.). Oficynę! działała w rękach dziedziców do
1731. sprzedana wraz z całym majątkiem próf. Akad. Krak. -
M. Waleszyńskiemu, który 1734 przekazał ją Akademii.

PSB 3 (W. Budka, W. Ogrodziński); SPKP (K. Korotajowa); J. DOBRZYNIECKA
Drukarnie Uniwersytetu Jagiellońskiego, Zesz. Nauk. UJ
Prace Hist. 53 (1975).

Do góry