Ocena brak

CELESTYN V, Piotr z Morrone Św.

Autor /Abraham Dodano /24.07.2012

ur. 1215 w Iserni, zm.
19 V 1296 w Fumone (Lacjum), Papież od 5 VII do 13 XII 1294.

Życie pustelnicze rozpoczął przed 1235 w Morrone (Molise);
kontynuował je 1240-43 w Maiella (Abruzja), gdzie założył kongr.
benedyktyńską -> celestynów;

1276-79 był opatem w Faifoli
k. Benewentu, nie będąc bpem ani kard.; został papieżem (po
przeszło 2 latach wakansu Stolicy Apost.), popierany przez króla
Neapolu Karola II Andegaweńskiego; zamieszkał w Castel Nuovo
k. Neapolu i tam 29 VIII 1294 został konsekrowany i intronizowany;
na skutek sprzeciwu kardynałów przeniósł w pocz. listopada
Kurię pap. do Neapolu, gdzie popadł w całkowitą zależność
od Karola II (na 12 nowo mianowanych kard. aż 7 było
Francuzami);

w Constitutionem felicis recordations z 10 XII
1294, wyd. pod wpływem kard. B. Gaetani (Bonifacy VIII),
przywrócił przepisy pap. Grzegorza X o konklawe oraz
ogłosił, że papież może rezygnować ze swego urzędu; dekretem
Gerentes ad vos (2 XI 1294) zwolnił Krzyżaków od opłat na
rzecz legatów pap.; 13 XII zrezygnował z urzędu papieża.

Następca jego, Bonifacy VIII, unieważnił zarządzenia C. (głównie
przywileje dla celestynów) i nie zezwoliwszy mu na powrót do
pustelni, zesłał go do zamku w Fumone k. Ferentino w obawie,
by jego przeciwnicy nie posłużyli się nim do wywołania schizmy;
1313 pap. Klemens V ogłosił go świętym; święto 19 V.
W ikonografii C. występuje głównie w sztuce wł. i franc,
z gołębicą oraz tiarą u stóp, symbolizującą jego rezygnację.

Do ważniejszych przedstawień należą freski w opactwie S. Onoforio
z XIV-XV w. i w kościele S. Maria di Collemaggio z XV w.
w L'Aquila oraz rzeźba w portalu z XV w. z dawnego kościoła
Celestynów w Paryżu. Cykle z życia C. występują na freskach
z XIV-XV w. w kaplicy klasztornej S. Spirito w Maiella oraz
na obrazach z ok. 1530 w klasztorze celestynów w Marcoussis
(k. Rambouillet).

Pojedyncze epizody z życia C. zachowały się
w obrazach z XV w. w klasztorze S. Spirito w Sulmonie (Abruzja)
oraz na portalu z XVIII w. w klasztorze celestynów
w Awinionie (C. w pozie klęczącej z tiarą u stóp).

 

F.X. Seppelt, Studien zum Pontifikát C. V, B 1910; F. Baethgen, Beiträge zur Geschichte C. V, Hl 1934; P. Laureili, Dante e C. V, Isernia 1939; F. Baethgen, Der Engelpapst, L 1943; G. Celidonio, San Pietro del Morrone, Pescara 19542 ; H. Kühner, Lexikon der Päpste, Z 1956, 115-116; G. Marchetti Longhi, Considerazioni suli' accettazione e la rinunzia di C. V al pontificato. Ben II (1957) 219-233; Seppelt III 582-587; Réau III 3, 1106-1108; G. Marchetti Longhi, BS III 1100-1107; Kaftal II 893-897; W. Eichhorn, Papst C. V und der Benediktinerorden, SMGB 79 (1968) 54-65; H. Wolter. Die Krise des Papsttums und der Kirche in Ausgange des 13. Jahrhunderts, HKG III 2, 339-344; P. Gordan, Die Absetzung Papst C. V, ErA 46 (1970) 149-152; M. Bertram, Die Abdankung Papst C. V und die Kanonisten, B 1971.

Podobne prace

Do góry