Ocena brak

CELESTYN I Św.

Autor /Abraham Dodano /24.07.2012

zm. 27 VII 432 w Rzymie, Rzymianin,
papież od 10 IX 422.

Jako diakon Kościoła rzym. obrany został papieżem po
śmierci Bonifacego I; prowadził z bpami afryk. rozmowy dotyczące
prawa -> apelacji do Stolicy Apost.;

występował przeciw
-» pelagianizmowi i nestorianizmowi ; chcąc zapobiec
szerzeniu się pelagianizmu, wysłał 429 do Brytanii bpa Germana
z Auxerre; 430 zwołał synod w Rzymie, na którym potępił
naukę Nestoriusza, a nast. w liście (PL 50, 469-486; fragmenty:
Bober AP 278) zagroził mu ekskomuniką, jeśli nie odwoła
błędów;

wykonanie wyroku zlecił Cyrylowi Aleks.; w celu przeciwstawienia
się nestorianizmowi C. wyraził zgodę na zwołanie
431 soboru powsz. do Efezu (-> Efeski Sobór), na którym reprezentowali
go legaci pap.; w celu ewangelizacji wysłał 431 do
Irlandii Palladiusza oraz in. misjonarzy.

Pozostawił 16 listów (PL 50,417-558, przekł. 2 listów - Bober
AP 276-277), skierowanych głównie przeciw ówczesnym herezjom,
np. w liście do bpów Galii (PL 50,528-537), powołując
się na autorytet Augustyna w sprawach dogm., przeciwstawił
się -» semipelagianizmowi; z listów C. wynika, że papież ma
najwyższy autorytet w Kościele zarówno w sprawach doktrynalnych,
jak i dyscyplinarnych; święto 6 IV.

 

F. Cabrol, DACL II 2794-2802; Caspar I 368-373, 381-416; H. Hemmer, E. Portalié, DThC II 2052-2061; A.M. Bernardini, San Celestino, R 1938; G. Bardy, DHGE XII 56-58; Seppelt I 158-171; R.U. Montini, Le tombe dei papi, R 1957, 99-100; J. Lécuyer, Le collège des évèques selon le pape C. 1, NRTh 96(1964) 250-259; J. Chapin, NCE III 363-364; J.M. Szymusiak, M. Starowieyski, SWP 102.

Podobne prace

Do góry