Ocena brak

Buławinka czer­wona (sporysz)

Autor /Kazek Dodano /31.01.2012

Dopóki nie zaczęto uprawiać bardziej odpornych odmian i stosować fungicydów, plony zbóż, takich jak pszenica, jęczmień i ryż, były często niszczo­ne przez różnorodne gatunki grzybów. Pasożytują­cy na zbożach grzyb o nazwie buławinka czerwo­na (Claviceps purpurea) nie tylko był powodem mniejszych plonów, ale także stanowił potencjal­ne zagrożenie dla ludzi, gdyż miał właściwości tru­jące. W pewnym stadium swego cyklu życiowego produkuje on purpurowoczarne przetrwalniki o kształcie rożka, nazywane popularnie sporyszem. W dawnych czasach przetrwalniki te często mielono z ziarnem na mąkę, a następstwa tego były tragiczne. Zjedzenie sporyszu w chlebie było w średniowiecznej Francji i Niemczech przyczyną wielu zatruć, nazywanych rojnicami. Objawami rojnicy były spazmatyczne skurcze mięśni i stop­niowa zgorzel palców rąk i nóg. Buławinka czer­wona może być także pożytecznym grzybem, gdyż jest źródłem lekarstwa o nazwie ergometryna. Związek ten powoduje skurcze mięśni gładkich i z tego względu był używany w medycynie. W po­łożnictwie jest stosowany od XVI wieku do regu­lacji czynności macicy, zwykle po porodzie. Ergo­tamina, alkaloid otrzymywany ze sporyszu, jest stosowany w stanach migreny.

Podobne prace

Do góry