Ocena brak

BUKOWO MORSKIE

Autor /Tarazjusz Dodano /15.07.2012

Wieś w parafii Jeżyce w dekanacie
sławieńskim w diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej (od 1972).

Ok. 1250 książę Pomorza Gdańskiego Świętopełk wraz z księciem
szczecińskim Barnimem I nadali cystersom tereny nadmorskie
w B., które stało się filią klasztoru Dargun w Meklemburgii.

W 2. poł. XIII w. cystersi wznieśli tu klasztor (obecnie nie istnieje,
zachowała się tylko duża płyta z nieczytelnym napisem
łac. i kropielnica wykuta w polnym piaskowcu) oraz kościół
got., ceglany, orientowany, 3-nawowy, halowy, 4-przęsłowy,
o wyjątkowo szlachetnych proporcjach, z wielobocznym prezbiterium
i wieżą od zach. ; budowę jego ukończono w pol.
XIV w.; wg tego wzoru wznoszono kościoły wiejskie w rejonie
Sławna;

we wnętrzu znajdowały się m.in. późnogot. tryptyk
w ołtarzu głównym, rzeźbiony i malowany, proweniencji
gdańskiej, fundowany przez ostatniego opata B., Henryka Krosza
(1510-35), oraz renesansowa ambona z XVII w., przeniesione
obecnie do Muzeum Pomorza Środk. w Słupsku. Klasztor
w B., będący ważnym ośrodkiem kulturalnym na Pomorzu,
przyczynił się w dużym stopniu do germanizacji ziemi sławieóskiej.

W 1534-1945 kościół służył ewangelikom niem., nast. polskim; 1964 erygowano przy nim pol.kat. parafię Najśw. Serca
Jezusowego, która wchodzi w skład pol.kat. diecezji wrocławskiej.

 

Archiwa parafialne w B. i Jeżycach; Dokumentacja naukowa ołtarza
i ambony z B. w Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku; W. Wiesener, Die Geschichte der christlichen Kirche in Pommern zur Wendenzeit, B 1889 (passim); PUB V 33, 93-94, 339, 340, 461; F. Müller, Kloster Buckow. Von seiner Gründung bis zum Jahre 1325, Baltische Studien 22(1919) 1-84; Hoogeweg P I-II (passim); G. Chmarzyński, U granic sztuki ludowej t historycznej, w: Pomorze Zachodnie, Pz 1949, II 282-298; ZAB z.6,22.

Podobne prace

Do góry