Ocena brak

Budowa komórek mięśni gładkich

Autor /Otomar444 Dodano /20.08.2013

Tkanka mięśniowa gładka zbudowana jest z komórek mięśniowych (miocytów) o kształcie wrzecionowatym. W najgrubszej, środkowej części komórki położone jest jądro komórkowe, którego kształt zależy od stanu czynnościowego komórki. W czasie skurczu jądro może się zwijać i fałdować. Długość miocytów może dochodzić do 500 μm, a średnica w najszerszym miejscu do 10 μm. Sarkolema komórki mięśniowej gładkiej wytwarza liczne wgłobienia nazywane jamkami.

Mają one kształt bańki, której węższa część otwiera się na powierzchni komórki, zaś część rozszerzona znajduje się głębiej w cytoplazmie. Twory te są uważane za odpowiedniki kanalików T komórek mięśni poprzecznie prążkowanych. Zakłada się, że biorą one udział w przenoszeniu sygnału skurczowego z powierzchni komórki w głąb cytoplazmy, podobnie jak w komórkach tkanki mięśniowej prążkowanej czynią to tubule poprzeczne.

W cytoplazmie komórek mięśniowych gładkich występują miofilamenty cienkie i miofilamenty grube, o budowie chemicznej i strukturze podobnej do miofilamentów tkanki mięśniowej poprzecznie prążkowanej, jednakże układ miofilamentów nie jest regularny i wypełniają one całą sarkoplazmę. W komórkach mięsni gładkich nie występują włókienka mięśniowe i sarkomery (stąd brak poprzecznego prążkowania w obrazie mikroskopowym).

Poza tym w cytoplazmie miocytów obecne są: mitochondria, siateczka sarkoplazmatyczna, aparat Golgiego, filamenty desminowe oraz miejsca przyczepu tych filamentów zwane taśmami gęstymi i ciałkami gęstymi. Filamenty desminowe wraz z taśmami gęstymi ciałkami gęstymi stanowią cytoszkielet miocytu.

Wartymi podkreślenia cechami tkanki mięśniowej gładkiej są: obecność połączeń międzykomórkowych szczelinowych, które umożliwiają przewodzenie bodźca skurczowego w tkance bez udziału tkanki nerwowej, a także wykazywanie przez miocyty gładkie spontanicznej aktywności bodźcotwórczej.

W wielu mięśniach gładkich, pomiędzy poszczególnymi warstwami, występują komórki rozrusznikowe, zwane inaczej komórkami śródmiąższowymi (Cajala). Mają one kształt owalny lub gwiaździsty i pełnią funkcję rozruszników wytwarzających automatycznie impulsy powodujące skurcz.

Każda komórka mięśni gładkich otoczona jest blaszką zewnętrzną, zwaną także błoną podstawną. Małe grupy komórek tworzą wiązki połączone wąskimi pasmami tkanki łącznej.

Tkanka mięśniowa gładka występuje najczęściej w postaci pasm w wielu narządach wewnętrznych m.in. w ścianach naczyń krwionośnych, a także w ścianie przewodu pokarmowego, drogach oddechowych, układzie moczowym, w ścianach przewodów wyprowadzających dużych gruczołów, w torebkach niektórych narządów, w skórze i w oku. Komórki mięśni gładkich unerwione są przez włókna układu autonomicznego.

Podobne prace

Do góry