Ocena brak

BONINI ALESSANDRO, Aleksander z Alessandru, zw. Aleksander Mł. lub Mniejszy (dla odróżnienia od Aleksandra z Haies) OFM

Autor /Radowit Dodano /26.06.2012

ur. ok. 1270 w Alessandru (Piemont), zm. 5 X
1314 w Rzymie, Filozof i teolog.

Studiował w Paryżu; stopień mgra teologii uzyskał 1303 w
Rzymie, tam też został lektorem Sacri Palatii; od 1307 wykładał
na uniw. paryskim; 1308 został wybrany prowincjałem dla
Neapolu, 1313 gen. zakonu. W sporach o interpretację ubóstwa
franciszkańskiego występował przeciwko -> spirytuałom, a jako
generał usiłował zaprowadzić spokój w zakonie.

Zachowały się
jego komentarze In XII Aristotelis „Metaphysicae" libros expositio
(wyd. Ve 1572 jako dzieło Aleksandra z Hales), In libros
„De anima" (Ox 1481), In IV libros Sententiarum (2 wersje);
komentarze bibl. Super Ioannem, Super Eccleslasticum, In Apocalipsim
(P 1647), wydane jako dzieło Aleksandra z Hales, oraz
Quodlibet.

B. był przedstawicielem pierwszej szkoły franciszkańskiej (poprzednik
i następca J. Dunsa Szkota na katedrze w Paryżu).
Wyróżniał 2 postacie bytu rzeczywistego: samoistne istnienie,
czyli Bóg, oraz byt istniejący przez uczestnictwo, czyli świat
bytów stworzonych w czasie.

Każdy byt skończony złożony
jest z materii (materii pierwszej przypisywał bytowość większą
niż czysta możność) i formy; w jednym bycie jest wiele form,
jednakże istnieją tylko byty jednostkowe, a zasadą ich jednostkowienia
jest haecceitas, pojęta jako ostateczna determinacja indywidualizująca
formy w ramach tego samego gatunku.

W bycie
stworzonym istnienie nie zawiera się w istocie; zachodzi jednak
między nimi tylko różnica myślna, a nie rzeczowa; koncepcja
ta stała się źródłem metafizyki F. Suareza.

Powszechne zastosowanie
w filozofii B. ma pojęcie różnicy formalnej. B. nie
uznawał potrzeby specjalnego oświecenia Bożego ani w poznaniu
bytów skończonych, ani bytu nieskończonego, który można
poznać, choć w sposób ograniczony, w oparciu o analogię występującą
między bytem stworzonym a Bogiem.

Moraliści XIV
i XV w., zwł. franciszkańscy, często powoływali się na ujęcie
zagadnienia lichwy i procentu przedstawione przez B. vi Tractatus
de usuris (wyd. A.M. Hamelin, Un traité de morale économique
au XIVe siècle, Lv 1962).

 

L. Veuthey, Alexandre d'Alexandrie, EtF 43 (1931) 145-176,319-344, 44 (1932) 21-42,193-207,429-467; C. Fabro, Una fonte antitomista della metafisica Suareziana, DThP 50(1947) 57-68; R. Cenai, Alejandro de Alejandría su influjo en la metafisica de Suárez, Pensamiento 4 (1948) 91-122; A.M. Hamelin, Le „Tractatus de usuris" de Maitre Alexandre d' Alexandrie, Culture 16 (1955) 129-161,265-287.

Podobne prace

Do góry