Ocena brak

Bonawentura

Autor /Faustyna Dodano /03.01.2013

Bonawentura jest jedną z najsłynniejszych postaci życia umysłowego XIII w.Jego świeckie imię brzmi Jan Fidanza, urodził się w Bagnoregio pod Viterbow Toskanii w 1217 r. W 1236 r. wstąpił do franciszkanów, którzy wysłali go nastudia do Paryża. T am był uczniem Aleksandra, którego nazywał mistrzem i ojcem.Po zdobyciu licencjatu, w latach 1248-1257 nauczał w Paryżu. W 1251 r.rozpoczęła się walka zakonów żebraczych przeciwko atakom profesorów świeckich,których przywódcą był Wilhelm z St. Amour. W walkę tę wkroczyłw 1257 r. papież i w wyniku jego interwencji katedry teologii zostały przydzielonefranciszkanom i dominikanom. Jedną otrzymał Bonawentura, a drugąTomasz z Akwinu, obaj jako magistrowie. Niebawem Bonawentura musiał zaprzestaćnauczania, ponieważ został generałem zakonu. Z zadania tego wywiązałsię tak znakomicie, że bracia mniejsi nazywali go drugim założycielem zakonu.W 1273 r. Bonawentura został biskupem Albano i kardynałem. W 1274 r.uczestniczył w soborze w Lyonie, szczególnie ważnym z punktu widzenia zakonówmendykanckich, które musiały na nim bronić się przed zarzutami zestrony kleru świeckiego. Pod koniec soboru, 15 lipca 1274 r. zmarł. Zwano goDoktorem Serafickim (Doctor Seraphicus).

W latach 1248-1255 Bonawentura napisał Comentarii in ąuattuor librosSententiarum Petri Lombardi. Jest to najwybitniejszy spośród wszystkich komentarzydo Sentencji. Początkowo sądzono, że w komentarz wplecione są liczne zapożyczeniaz Aleksandra, tymczasem krytyka historyczna tekstów wykazała, żejest przeciwnie, to znaczy, że później do Summy Aleksandra dodano szereg ekscerptówz Bonawentury.

Poza tym Bonawentura jest autorem: Quaestiones disputatae de scientiaChristi i De misterio Trinitatis, w których znajdują się rozważania na temat teoriipoznania i dowody na istnienie Boga; Breviloquium, które jest skrótowymprzedstawieniem teologii. Wszystkie prawdy wywiedzione są z jednej podstawowejzasady; Itinerarium mentis in Deum, które jest wykładem mistyki. W 1273 r.w zimie wykłada symboliczną interpretację sześciu dni stworzenia. T e wykładynie zostały ukończone. Znamy je j e d y n i e w formie reporatów zwanych Collationesin Hexaemeron.

Tomasz i Bonawentura byli ponoć przyjaciółmi, ale obu ich ożywiał różnyduch. Dzieło Bonawentury to dalszy etap linii rozpoczętej przez Aleksandraz Hales i Jana z La Rochelle, czyli próba odnowienia i systematyzacji św. Augustyna.T e zasadnicze różnice - u Bonawentury dominuje augustynizm i platonizm, a u Tomasza arystotelizm - łagodzi świętość obydwu myślicieli orazwspólny front walki z panteistami i materialistami (Dawid z Dinant) oraz awerroistami.O monopsychizmie awerroistów Bonawentura mówi, że jakkolwiekby go nie przedstawiać jest najgorszą herezją (quantumcumque autem hanc opinionemcoloret, pessima est et haeretica).

Podobne prace

Do góry