Ocena brak

Blokady nerwów obwodowych

Autor /kulka Dodano /19.12.2013

1. Blokada nerwu nadłopatkowego. Chory siedzi opierając głowę i kończyny górne na stole. Oznacza się połowę długości grzebienia łopatki i punkt wkłucia igły (około 8 cm długości), leżący około 1,5 cm ku górze i na zewnątrz. Po natrafieniu na opór kostny dołu nadgrzebieniowego łopatki należy zmienić kierunek wkłucia igły (zwykle ku stronie przyśrodkowej), aż jej koniec natrafi na wcięcie łopatki (incisura scapulae). Często towarzyszy temu mrowienie i drętwienie barku. Wstrzyknięcie 10--15 ml roztworu zapewnia znieczulenie w zakresie nerwu nadłopatkowego.

2.    Blokada nerwu kulszowego. Chory leży na brzuchu, oznacza się środek guza kulszowego oraz gómo-tylną powierzchnię krętarza większego (u osób otyłych łatwiej oznaczyć ten punkt po zgięciu kolana pod kątem 90° i wykonaniu kilku ruchów obrotowych biodra). Nerw kulszowy krzyżuje linię łączącą wymienione punkty w połowie jej długości. Sprawdzianem właściwego wkłucia jest drętwienie w polu unerwionym przez nerw kulszowy.

3.    Blokada nerwu piszczelowego. Po ułożeniu chorego na brzuchu wyszukuje się tętnienie tętnicy podkolanowej tuż powyżej bruzdy zgięciowej w dole podkolanowym. Miejsce wkłucia leży tuż bocznie od wyczuwalnego tętnienia. Wystąpienie mrowienia w goleni i w stopie wskazuje na bezpośrednie sąsiedztwo nerwu.

4.    Blokada nerwu strzałkowego. Podczas zabie-ru chory leży na boku. Dość łatwo jest wyczuć nerw ku tyłowi od głowy strzałki. Do zablokowania przewodnictwa tego nerwu wystarcza zwykle wstrzyknięcie 5 ml roztworu.

 

Podobne prace

Do góry