Ocena brak

BLANCHARD PIERRE LOUIS

Autor /Karp Dodano /08.06.2012

ur. 2 V 1758 w Verson k.
Caen (Francja), zm. ok. 1830 w Anglii, Franc, teolog.

Po studiach teol. w Paryżu, gdzie uzyskał stopień bakałarza,
został wykładowcą teologii w seminarium duch. w Lisieux;
odmówiwszy złożenia przysięgi na Konstytucję cywilną
kleru, musiał wyemigrować ok. 1792 do Londynu. Był jednym
z twórców -> petite Eglise, opozycyjnego wobec dotyczących
Francji nakazów pap. Piusa VII. W duchu ultramontanizmu
napisał Précis historique de la vie et du pontificat de Pie VI
(Lo 1801), gdzie przedstawił życie i działalność pap. Piusa VI;

przeciw konkordatowi 1801 i decyzjom pap. w sprawie bpów
franc, wystąpił w dziele Controverse pacifique sur les principales
questions qui divisent et troublent T Eglise gallicane (Lo 1802),
które 1827 umieszczono na indeksie; w Continuation de la controverse
pacifique (Lo 1805) oraz w Défense du clergé français
(Lo 1806) bronił bpów, którzy wbrew zarządzeniu Piusa VII
nie zrzekli się swych urzędów.

Doktrynę petite Eglise, zw. blanszardyzmem,
sformułował w Le véritable esprit du catéchisme
à l'usage de toutes les Eglises de l'Empire français (Lo 1806),
a także w De la communion „in divlnis" avec Pie VII (Lo 1821),
umieszczonym 1822 na indeksie.

 

A. Dechéne, La résistance du clergé français au Concordat, en Angleterre, P 1930; tenże, Contre Pie VII et Bonaparte, le blanchardisme, P 1932; J. Disdier, DHGE IX 93-94; Y. Congar, Catholicisme II 73; M. Prévost, DBF VI 608.

Podobne prace

Do góry