Ocena brak

BIBLIJNA KWESTIA

Autor /Asterix Dodano /07.06.2012

Termin techniczny określający stosunek
treści ksiąg bibl. do najnowszych wyników badań nauk
przyr., hist, i lit., aktualny w związku z ich rozwojem w XLX w.;
stanowi jeden z kolejnych etapów dziejów problematyki -*
egzegezy biblijnej, krytyki tekstu bibl. (^krytyka biblijna)
oraz -> natchnienia Pisma św.

Wskutek rozwoju nauk, w tym także hist, i lit. krytyki dokumentów
staroż. (J. Wellhausen), pod wpływem racjonalizmu,
kantyzmu, heglizmu, pozytywizmu i materializmu zakwestionowano
wiarygodność przekazów Biblii, a zatem także -» bezbłędność
Pisma Św.; zaprzeczano nadprzyr. charakterowi
Pisma Św., uznając je wyłącznie za nie pozbawiony błędów
dokument rei. jednego z ludów starożytnego Bliskiego Wschodu;

poglądy te głosili nie tylko racjonalistyczni filozofowie religii
czy historycy religii, lecz także egzegeci liberalni, jak J.S.
Vater, J.G. Eichhorn, W.M.L. De Wette, H.E.G. Paulus, F.C.
Baux, D.F. Strauss, A. Loisy, a nadto popularny nie tylko we
Francji E. Renan.

Replika ze strony teologów kat., początkowo wyłącznie o charakterze
apologijnym (A.M. Le Hir), przybrała z czasem 2 postawy; z jednej strony rzekomym sprzecznościom między nauką
a Biblią miał zaradzić konkordyzm, czyli uzgadnianie rezultatów
nowych badań nauk. z dotychczasowymi, nie zmienionymi
zasadami interpretacji Pisma św. (jak G. Cuvier, M. de Serres,
G.R. Meignan tłumaczący 6 dni stwarzania świata 6 epokami
geologicznymi), z drugiej zaś pojawiły się tendencje zacieśniające
zakres natchnienia i bezbłędności Pisma św. do dziedziny wiary
i obyczajów (F. Lenormant, J.H. Newman, S. di Bartolo, M.
d'Hulst).

Pierwszą oficjalną wypowiedzią -> nauczycielskiego urzędu
Kościoła była enc. Leona XIII Providentissimus Deus (1893), która zawierała bardzo ogólnikowe wyjaśnienia zagadnień
opisów hist, w Biblii;

dlatego wśród teologów kat. zarysowały
się 2 kierunki poszukujące rozwiązań: tzw. école conservative
(L. Fonck, E. Mangenot) unowocześniła dawne tendencje konkordystyczne, natomiast école large (M.J. Lagrange, A. Durand,
F. Prat, F. Hummelauer) skoncentrowała się wokół badania biblijnych
rodzajów lit., zaaprobowanego w nowszych dokumentach
Kościoła np. w enc. -» Divino afflante Spiritu z 1943 oraz Humani generis z 1950, a także Konstytucji dogmatycznej o objawieniu Bożym Soboru Wat. II.

 

A. Houtin, La question biblique chez les catholiques de France au XIX'
siècle, P 1902; Hocédez III 124-142; Cz. Jakubiec, Wstęp ogólny do Pisma iw., Pz 1955, 54-63; J. Stępień, PEB II 155-157; E. Dąbrowski, Sobór Watykańskili a biblistyka katolicka, Pz 1967, 20-22.

Podobne prace

Do góry