Ocena brak

BEAUHARNAIS Eugeniusz de (3 IX 1781 - 21 II 1824)

Autor /Maciej555 Dodano /06.06.2013

Gen. i polityk franc., wicekról Italii, ks. Leuchtenberga. Ur. w Paryżu, syn Alexandra Beau-harnais, późniejszego rewolucyjnego gen., zgilo-tynowanego w 1794, oraz Józefiny z domu Tas-cher de la Pagerie, przyszłej pierwszej żony Bonapartego, cesarzowej.

Małżeństwo matki z Bonapartem w 1796 zapewniło mu znakomitą karierę. Towarzyszył ojczymowi jako adiutant w kampanii włoskiej i egipskiej. Pierwszy wszedł do Suezu, był ranny w walkach o Akkę. Powrócił z Bonapartem do Francji, odznaczył się pod Marengo, służył w strz. konnych gwardii, w 1802 został ich płk. 1804 gen. bryg., dow. strz. konnych gwardii. 1 II 1805 otrzymał tytuł ks. 7 VI 1805 został wicekrólem Italii. 131 1806 ożeniony z bawar. ks. Augustą.

Przez blisko 10 lat zajmował się administrowaniem tym królestwem. Był jednym z najwierniejszych współpracowników Napoleona, który 16 II 1806 adoptował go. 1805 dowodził Armią Italii, podobnie 1809. Wykazał niewątpliwe talenty strategiczne, pokonał Austriaków nad rz. Piave i Rabą, połączył się z głównymi siłami franc., bił się pod Wagram. W kampanii 1812 dowodził korpusem WA, walczył pod Ostrownem, Witebskiem, Smoleńskiem, Możajskiem, Krasnem i nad Berezyną. 14 I 1813 objął po Muracie dow. nad szczątkami WA i kierował dalszym odwrotem znad Wisły do Saksonii.

W kampanii 1813 starał się powstrzymać marsz sprzymierzonych we Włoszech, ale opuścili go poddani. 16IV 1814 podpisał rozejm z austr. feldmarsz. Bellegarde. W IV 1814 przekazał gen. Grenierowi dow. nad oddziałami franc., a gen. Pino sprawy królestwa Italii. W VI 1814 schronił się u teścia, króla Bawarii, Maksymiliana Józefa. Zm. w Monachium na apopleksję.

Podobne prace

Do góry