Ocena brak

BAT1USZKOW KONSTANTIN NIKOŁAJEWICZ

Autor /Dadzbog Dodano /01.06.2012

ur. 29 V 1787
w Wołogdzie, zm. 19 VII 1855 tamże, Ros. poeta, zwolennik reformy N.M. Karamzina i członek grupy lit. Arzamas (działająca
1815-18 w Petersburgu).

W niewielkiej spuściźnie poetyckiej B. wyróżnia się 3 etapy:

° utwory z 1802-12 — kontynuujące tradycje anakreontyków
XVIII w. — w których prezentuje on postawę epikurejską (Moje
Penaty, Bakszantka, Elizjum i in.);

° wiersze z 1812-17 z przewagą
motywów elegijnych i tematyki wojennej (Cień przyjaciela,
Przejście przez Ren, Umierający Tasso), będące świadectwem
kryzysu światopoglądowego, ewokującego poczucie tragizmu
i bezsensu życia, decydującego nie bez wpływu F.R. Chateaubrianda
o zbliżeniu B. do religii, w której poszukiwał pociechy
i ukojenia (Nadzieja);

° utwory z 1817-21, będące wynikiem
zainteresowania kulturą antyku (Z antologii greckiej, 1817-18;
Naśladowanie starożytnych, 1821 — tłumaczenia i przeróbki
z gr. liryki antologicznej).

Twórczość B., którą wysoko ocenil
A. Puszkin, stanowiła zapowiedź szczytowego okresu ros. liryki
romantycznej. Wiersze B. wydano pt. Polnoje sobranije stichotworienij (Mwa 1964).

 

Literatura rosyjska, Wwa 1970, I 367-381.

Podobne prace

Do góry