Ocena brak

BALIŃSKI KAROL

Autor /macio Dodano /10.02.2012

BALIŃSKI KAROL, pseud. Karol z Jarosławca, ur. 21 V 1817
w Dzierzkowicach (Lubelskie), zm. 10 I 1864 we Lwowie,
poeta. Życie B. upłynęło pod znakiem żarliwego patriotyzmu,
który stanowi też dominującą nutę jego szczupłej ilościowo
twórczości: już w 1. szkolnych (w Warszawie 1833) wszedł
w konflikt z władzami zaborczymi, dwukrotnie (1838-39 za
przynależność do warsz. filii Stow. Ludu Pol. i 1846-47) więziony
był w Cytadeli, 1839—41 przebywał na zesłaniu w Iszy-
mie . Ok. 1845 zbliżył się w Warszawie do -» entuzjastek
(Edmund mistyk ze Wstępnego obrazka -» Poganki N. Żmidhowskiej).
Poezja B. zebrana w pozn. tomiku Pism (1849)
należy do nurtu romant, liryki patriot.-rewol. przygotowującej
wydarzenia Wiosny Ludów; zamieszczana w warsz. prasie (np.
niezmiernie popularny-» Farys-wieszcz 1844), w wyd. przezB.
1844-45 noworoczniku -» Snopek nadwiślański oraz w Kilku
pracach literackich (1845), krążyła też w odpisach (zwł. wiersze
przemycane z Cytadeli, jak Żywy trup, Więzień do zbirów
i in.). Zagrożony kolejnym uwięzieniem, B. zbiegł 1848 do
Galicji; był we Lwowie, gdzie należał do legionu akad. Gwardu
Nar., nast. w Krakowie, gdzie powstał wiersz Requiem
staremu świata, głoszący kres panującego porządku polit.
i społecznego. W Poznaniu 1849-51, a szczególnie w Paryżu
1851-63 (został towiańczykiem) nasiliły się w twórczości B.
zawsze w niej obecne tony rei., nabierając charakteru mesjarustycznego (m. in. poematy Hasło polskie 1862, Męczeństwo
Zbawiciela 1863). Na wieść o wybuchu powstania B. udał się
do kraju, ale stan zdrowia nie pozwolił mu na udział w walce;
18 VIII-17 X 1863 wydawał z R. Zmorskim w Krakowie tyg.
.Wolność".


Księga wierszy 2; Zbiór poetów 2.
Sto lat 9 (G. Korbut); PSB1 (M. Janik); OLP III2 (M. Kwapiszewski); J.
MIRWIŃSKI K.R., Lw. 1918; J . KORPAŁA K.B. - poeta i rewolucjonista,
„Twórczość 1948 nr.5. Zofia Lewinówna

Podobne prace

Do góry