Ocena brak

Badanie ruchów kończyn

Autor /kulka Dodano /19.12.2013

Badanie to ma wykazać, jakim zakresem ruchów dysponuje dany staw (ruch bierny) oraz jakim zakresem potrafi badany posłużyć się (ruch czynny). W zwykłych warunkach zakres ruchów biernych praktycznie niemal pokrywa się z zakresem ruchów czynnych, w stanach patologicznych mogą jednak istnieć duże różnice.

Czasami stwierdza się tylko małe ubytki w jakimś określonym sektorze ruchu, powodujące nieznaczne przykurczenie w stawie. Są one tak zamaskowane, że można je łatwo przeoczyć. Ponieważ stany takie spotyka się najczęściej w początkowych okresach schorzenia stawu, a więc gdy można zastosować najbardziej skuteczne wczesne leczenie, opanowanie dobrej techniki badania przez lekarza ma duże znaczenie dla profilaktycznego lecznictwa.

Badanie nie może ograniczyć się do stwierdzenia ruchów w określonych stawach. Warto je uzupełnić poleceniem wykonania kilku złożonych ruchów. Ułatwi to lokalizację defektu i orientację co do jego rozległości. Takimi sprawdzianami mogą być dla kończyny górnej: podanie ręki, jak na powitanie, uniesienie ramion do pionu, przyłożenie ręki do ust, czynność rozbierania się. W odniesieniu do kończyn dolnych pewną orientację da obserwacja chodu zwykłego, chodu na palcach, na piętach, wykonanie głębokiego przysiadu, siadanie na krześle, wstawanie itp.

Jeśli za kryterium oceny bierzemy ruch, wyróżniamy trzy typy stawów:

1.    Mające ruch tylko w jednym kierunku, począwszy od zera. Są to zawiasowe stawy, takie jak łokciowy i kolanowy. Zgięcie (Jlexio) oznacza się jako oddalenie od zera, a prostowanie (extensio) jako powracanie do pozycji zerowej. Nienaturalne przekroczenia zerowej pozycji zwiemy przeprostem (hyper-extensio).

2.    Stawy mające naturalny ruch zgięcia i wyprostu po obu stronach pozycji zerowej, np. nadgarstek, staw skokowo-goleniowy.

3.    Stawy kuliste i stawy ze złożonym trójwymiarowym ruchem, np. ramienny, biodrowy.



Podobne prace

Do góry