Ocena brak

Artykuły gallikańskie

Autor /NaumxD Dodano /25.04.2013

Wolności gallikańskie stanowiły od dawna temat dyskusji i rozpraw francuskich jurystów, a nawet teologów.Niektórzy z autorów starali się bronić władzy papieskiej przed gallikanizmem, który ją ograniczałdo prymatu honorowego. Gabriel Druet de Villeneuve pisał, że wolności gallikańskie pochodzą z przywilejupapieskiego. Parlament potępił jego tezę i inne propapieskie, nakazał też Sorbonie dołączyć się dopotępienia i przyjąć cztery artykuły, które głosiły wolności gallikańskie i niezależność króla od StolicyApostolskiej, a odrzucały nieomylność papieża w sprawach wiary i jego wyższość nad soborem. Sorbonazaś objęła cenzurą (1665) dzieło jezuity Matto Moya (pseud.: Guimenius), broniące nieomylności papieża.

Zgromadzenie ogólne kleru, zwołane w 1680 i 1681 roku z powodu sporu o regalia, oświadczyło królowiswoją wierność, lecz było to za mało. Nadzwyczajne zgromadzenie pod przewodnictwem arcybiskupaparyskiego, księcia Francois Harlaya de Champvallon (zm. 1695), przez starannie dobranych delegatówuznało (3.02.1682) królewskie regalia w rozumieniu Ludwika XIV i przyjęło (19 III) ułożone przez biskupaJacques Bossueta cztery artykuły (Declaratio cleri gallicani):

1. Papieże otrzymali od Boga tylko duchową władzę, dlatego królowie i książęta im nie podlegają wsprawach doczesnych, a poddani nie mogą być przez nich zwolnieni z przysięgi wierności, złożonej monarsze.

2. Sobór jest nad papieżem i obowiązują nadal dekrety soboru z Konstancji i Bazylei w tej sprawie.

3. Władza papieska w Kościele jest ograniczona kanonami, a we Francji nadto zwyczajami Kościołagallikańskiego.

4. Doktrynalne orzeczenia papieskie są ostateczne i mają moc wiążącą, gdy przyjmie je cały Kościół.

Ludwik XIV zatwierdził te artykuły i nakazał nauczać według nich w seminariach i na uniwersytetach.Innocenty XI zbadał ich treść przez komisję, która nie była zgodna co do oceny doktrynalnej. Papież więcogólnie potępił artykuły, lecz odmówił konfirmacji dla królewskich nominałów na biskupstwa.

Nieustępliwość obu stron trwała do nowego pontyfikatu ugodowego Innocentego XII. Obie strony zostawiłysprawę regaliów w spokoju, a król powiadomił papieża, że uczyni wszystko, by cztery artykuły niezostały we Francji wykonane. Wprowadzony modus videndi trwał do końca monarchii francuskiej, leczidee gallikańskie długo nie zamknęły.

Podobne prace

Do góry