Ocena brak

Armata

Autor /Geraldyna Dodano /24.10.2012

(staropol. harmata), wielka strzelba, działo,
działo strzelające płaskim torem, weszła w użycie
w kon. XIV w.

Początkowo, do kon. XVI w., panowała
ogromna rozmaitość kalibrów i długości lufy; do
najbardziej typowych należały: parofuntowe falkonety
i kilkunastofuntowe szlangi i kolubryny. W pocz.
XVII w. ujednolicono system, wprowadzając działa w
typie kartauny o lufach średnio długich (17-28 kalibrów).

Prócz tego produkowano małe działa regimentowe
towarzyszące piechocie, też moździerze różnych
kalibrów, strzelające torem stromym. W średniowieczu
w odcinkach murów obronnych, będących pod opieką
poszczególnych cechów, ustawiano tzw. a. cechowe.

Sztuka odlewania a. należała do ludwisarstwa; w
okresie odrodzenia wytwarzano a. zdobione, zazwyczaj
reliefowymi kartuszami herbowymi, motywami
rośl. i zwierzęcymi, maszkaronami itp.; a. tego typu
przetrwały do kon. XVII w. Zdobienia a. zaniechano
w pocz. XIX w. wraz z rozwojem nowocz. artylerii,
(łac. armata 'uzbrojenie', od armare 'zbroić')

Podobne prace

Do góry