Ocena brak

ARINTERO GONZALES JUAN OP

Autor /Tworzymir Dodano /28.05.2012

ur. 24 VI 1860 w Lugueros, zm. 20 II 1928 w Salamance, Hiszp. teolog i kaznodzieja.

W 1875 wstąpił do zakonu, studiował w Coria, a 1881-86 w Salamance, 23 IX 1886 przyjął święcenia kapł.; 1886-98 uczył fizyki i chemii w kolegiach domin, w Vergara, Coria, Valla-dolid, równocześnie publikował prace przyr. i religioznawcze; od 1903 był prof, apologetyki na uniw. w Salamance, a 1909-12 w Rzymie na Angelicum; współpracował z „Ciencia Tomista", 1919 współuczestniczył w założeniu przez franc, dominikanów „La vie spirituelle", 1920 założył czasopismo „Vida Sobrenatural" poświęcone mistyce; napisał wiele dzieł teol., przyczyniając się tym do odrodzenia teologii mist, w Hiszpanii.

Głosił, że wszyscy chrześcijanie są powołani do świętości, a modlitwa mist, jest efektem normalnego rozwoju życia łaski; odrzucał pojęcie kontemplacji nabytej i teorie z nim związane, co stało się przedmiotem ostrej polemiki, zwł. z jezuitami i karmelitami;

do głównych dzieł A. należą: El diluvio universal, Ma 1891; La Providencia y la evolución, Valladolid 1903; Desenvolvimiento y vitalidad de la Iglesia I-IV, Sal 1903-06 (The Mystical Evolution in the Development and Vitality of the Church, Saint Louis 1949-51); La evolución mistica, Sal 1909; Las cuestiones místicas, Sal 1920; La verdadera mistica traditional, Sal 1925; Grados de oración, Sal 1927 (Stages in Prayer, Saint Louis 1957).

 

A. Suarez, Vida del Juan de A., Cádiz 1936; M.M. Gorce, DSAM I 855--859; Pellegrino de la Fuente, ECat I 1899-1900; F. Cayré, Patrologie et histoire de la théologie, P 19501, III 351-352; I. Carreras y Artan, LTbK I 852; S. Aumann, NCE I 795.

Podobne prace

Do góry