Ocena brak

Argentyna, Paragwaj i Urugwaj

Autor /Nunilona Dodano /26.04.2013

W Koronie hiszpańskiej należała Argentyna do wicekrólestwa La Plata. Gdy Napoleon narzucił (1808)Hiszpanii swego brata Józefa na króla, rada miejska w Buenos Aires go nie uznała i utworzyła(25.05.1810) tymczasowy rząd prowincji La Plata. Doszło do walk, zakończonych zwycięstwem wojskpowstańczych pod dowództwem generała Josego San Martina.

Kongres przedstawicieli prowincji ogłosił (9.07.1816) w Tucuman niepodległość Zjednoczonych ProwincjiLa Plata. Wkrótce jednak oderwały się jako osobne państwa: Paragwaj, Urugwaj i Boliwia, lecznie ustały waśnie i spory, a nawet walki wewnętrzne. Próbował je opanować generał J. M. Rosas i wprowadziłwładzę dyktatorską (1829-1852), co nie usunęło wewnętrznych napięć, zwłaszcza że Anglia, pomagającpoprzednio w uzyskaniu niepodległości, wykorzystywała kraj gospodarczo. Konieczność liczeniasię z nią spowodowała przyjęcie bardzo liberalnej polityki wobec wyznań niekatolickich.

Argentyna miała słabo rozwiniętą strukturę kościelną. Diecezja Cordoby, obejmująca wówczas większąjej część w dzisiejszych granicach, miała mało kapłanów i prawie wyłącznie europejskich zakonników.

Władze republikańskie prowincji La Pląta ogłosiły już w 1813 roku przejęcie praw Patronatu, zabroniłynuncjuszowi z Madrytu wykonywać jurysdykcje na swym terenie, zakazały zakonom łączności z wyższymiprzełożonymi poza granicami państwa. W 1816 roku kongres narodowy w Tucuman nawiązałkontakty ze Stolicą Apostolską, ale żądał usunięcia prohiszpańskich biskupów. Gdy Rzym odmówił, rządzniósł (1824) przywileje stanowe duchowieństwa i upaństwowił seminaria duchowne. Rozpatrywano nawetplan utworzenia Kościoła narodowego. Przysłany z Rzymu delegat apostolski biskup Muzi załatwiłobsadzenie wakujących biskupstw wikariuszami apostolskimi. Nieco później utworzono nowe biskupstwow San Juan de Cuyo.

Dyktatura Rosasa wywołała wiele napięć między Kościołem i państwem, zwłaszcza że dyktator żądałserwilizmu. Część duchowieństwa nie potrafiła się temu oprzeć, czego jaskrawym przykładem było stawianiejego portretu na ołtarzach między obrazami Chrystusa i Matki Bożej.

Paragwaj należał jak Argentyna do wicekrólestwa La Plata, nie chciał jednak pozostać w zależności odniej, gdy ogłosiła swą niepodległość. Zmusił wojska argentyńskie do opuszczenia jego terytorium i proklamował (18.05.1811) własną niepodległość, zapewniając o utrzymywaniu dobrych stosunków z Argentyną.Jako republika powierzył władzę wykonawczą dwom konsulom, lecz wkrótce jeden z nich, Gastone Rodriguez Francia, przejął całą władzę jako dyktator (1814-1840). Stale obawiając się wojny z Argentyną,łożył duże sumy na wojsko, ale dbał o drobnych chłopów i ekonomiczny rozwój kraju, choćkosztem posiadłości kościelnych. W tych okolicznościach dochodziło do silnych napięć z Kościołem,zwłaszcza że usuwał opozycyjnych biskupów, zniósł klasztory i domagał się od duchowieństwa współpracyz policją, nie cofając się przed łamaniem tajemnicy spowiedzi. Sytuacja nie zmieniła się za dyktaturyjego następcy, Carla Antonia Lopeza (1840-1862).

Urugwaj, należący do wicekrólestwa hiszpańskiego La Plata, razem z innymi prowincjami walczył oniepodległość od 1811 roku, lecz został opanowany przez Portugalczyków i włączony (1820) do Brazylii.Faktyczną niezależność polityczną uzyskał w 1828 roku i stał się republiką konstytucyjną z przywódcągenerałem F. Riverą jako pierwszym prezydentem. Rivera założył partię burżuazji Colorado, którawspółzawodniczyła z partią właścicieli ziemskich Blanco, co wywoływało częste przewroty i wojny domowe,one zaś dostarczały Argentynie lub Brazylii pretekstów do interwencji.

Najmniejszy ten kraj w Ameryce Południowej nie posiadał własnego biskupstwa, lecz był zależny odbiskupstwa w Buenos Aires. Dopiero w 1830 roku otrzymał wikariusza apostolskiego w Montevideo, abiskupstwo w 1878 roku. Warunki polityczne i społeczne, zwłaszcza absolutyzm dyktatorów utrudniałyżycie kościelne.

Podobne prace

Do góry