Ocena brak

Anioły

Autor /Geraldyna Dodano /24.10.2012

Istoty duchowe, zajmujące w hierarchii bytów
miejsce pomiędzy Bogiem a ludźmi; wyobrażenia
a. są inspirowane tekstami bibl. i apokryficznymi.

Teolodzy podzielili a. na dziewięć chórów, z których
w sztuce chrzęść, najczęściej wyobrażano serafinów,
cherubinów i trony, archaniołów i anioły. Serafinów
i cherubinów ukazywano jako uskrzydlone stworzenia, o twarzach ludzkich i zwierzęcych, serafinów z sześcioma
skrzydłami, cherubinów z czterema. Archaniołów
od V w. na ogół jako odzianych w białe szaty, z
berłem, mieczem lub lilią w dłoniach; najbardziej popularni:
Gabriel (-> Zwiastowanie) i Michał (-» Sąd
Ostateczny).

Wyobrażenia a. pojawiają się od III w.,
od IV w. przedstawiano ich jako uskrzydlonych, często
z aureolą lub w gwiaździstym diademie na głowie.
A. początkowo ukazywano jako młodzieńców odzianych
w długie tuniki. W okresie gotyku a. mają bardziej
wyeksponowane skrzydła i podkreślone cechy
duchowe.

W renesansie wyobrażano a. odzianych w
szaty diakońskie, kapłańskie, dworskie, a także w
zbroje, pojawił się również typ dziecięcego a. W baroku
szczególnie popularny był typ a. o pulchnych
kształtach, a także wyobrażenia samych uskrzydlonych
główek. W XVII w. wykształcił się typ a. stróża.

Od czasów sztuki wczesnochrześc. a. towarzyszą scenom
starotestamentowym, chrystologicznym, maryjnym,
także jako adoranci Boga Ojca, Chrystusa i Marii,
(łac. angelus, z gr. dngelos 'zwiastun')

Podobne prace

Do góry