Ocena brak

Analiza właściwości fizycznych gleby rdzawej i płowej.

Autor /WTLGFSOIYP Dodano /06.11.2006

Analiza właściwości fizycznych gleby rdzawej i płowej.

Rozróżnia się tak zwane podstawowe i wtórne właściwości fizyczne gleb. Za podstawowe uważa się te, które wynikają z jakości materiału glebowego i jego składu do zajmowanej przestrzeni. Zalicza się do nich: skład granulometryczny gleby, gęstość, porowatość, konsystencję strukturę, lepkość, zwięzłość i inne. Właściwości wtórne wypływają z podstawowych właściwości fizycznych- stanowią niejako ich funkcję i warunkują właściwości gleby jako środowiska i substratu dla świata roślinnego. Zalicza się do nich właściwości : wodne, powietrzne oraz cieplne.
Gleba jest układem trójfazowym, ponieważ jej elementy znajdują się w stanie stałym, ciekłym i gazowym.
Fazę stałą stanowią cząstki mineralne, organiczne i organiczno-mineralne w różnym stopniu rozdrobnienia.
Fazę ciekłą gleby stanowi woda, w której są rozpuszczone związki mineralne i organiczne.
Fazę gazową stanowi mieszanina gazów i pary wodnej.
Gęstość właściwa jest to stosunek masy fazy stałej gleby do objętości zajmowanej przez tę fazę.
Gęstość objętościowa jest to stosunek masy próbki gleby surowej do całkowitej objętości próbki w stanie naturalnym.
Porowatość gleby jest to suma wszystkich wolnych przestworów w jednostce objętości gleby, które są zajmowane przez wodę lub powietrze.
Gleby płowe tworzą się pod lasami liściastymi lub mieszanymi w klimacie umiarkowanie wilgotnym i umiarkowanie ciepły o rocznej sumie opadów 500-700 mm i średniej rocznej temperaturze 6-8 st.C. Powstają one z różnych utworów, najczęściej dwuczłonowych-pisków naglinowych, z reguły dość głęboko odwapnionych. Pod górną kilkudziesięciu centymetrową warstwą spiaszczoną, lub zapiaszczoną. Zlega podłoże bogatsze we frakcję iłową. Sam fakt mniejszej stosunkowo wartości koloidów mineralnych w warstwach powierzchniowych powoduje że warstwy te są jaśniejsze od bardziej glinistego, brunatnego podłoża. Poza tym dolna część warstwy spiaszczonej objęta jest często procesami lokalnego oglejenia w skutek sezonowej anaerobiozy, związanej z okresowym pojawieniem się wód zaskórnych na kontakcie utworu spiszczonego z glinistym podłożem.
Ogólna zawartość próchnicy w glebach płowych waha się w granicach 2-5 % ilości jej w poziomie A3, spada do 0,5-1w%. Gleby płowe są w poziomach powierzchniowych przeważnie zakwaszone, odczyn w poziomie próchnicznym wynosi pH 4-5.
Z pomiarów wynika że w glebach płowych dominuje faza stała. Jej udział wzrasta wraz ze spadkiem głębokości. W poziomie Ap o miąższości 50 cm wynosi 62,31%, zaś w poziomie Cg 66,67%. Znacznie mniejszy jest udział fazy ciekłej. Tu także wzrasta on wraz z głębokością dochodząc do 25,9% w poziomie Cg. Największy udział fazy stałej obserwujemy w poziomie Ap o miąższości 50 cm i wynosi on 21,89%. Udział fazy stałej w glebie płowej malej wraz ze spadkiem głębokości dochodząc do 7.

Podobne prace

Do góry