Ocena brak

ALERGIE POLEKOWE

Autor /corrs Dodano /19.02.2013

Etiologia i patogeneza. Alergeny lekowe mogą działać jako pełne antygeny (związki wieloeząsteczko we) lub mogą wykazywać działanie haptenów (proste związki chemiczne). Do leków*/ które są najczęściej przyczyną uczulenia, należą preparaty białkowe, jak surowice odpornościowe, surowice antylimfo-eytarnę, preparaty hormonalne oraz antybiotyki. Spośród antybiotyków penicylina jest przyczyną nieraz groźnych dla życia objawów alergicznych. Działanie alergizujące wykazują też, leki o prostej strukturze chemicznej, jak sulfonamidy, barbiturany, salicylany, nitrofurantoina, związki jodu i in. Bardzo często uczulają leki stosowane zewnętrznie w postaci maści i kremów, a także leki bakteriobójcze, jak np.: serosan. Środki przeciwhistaminowe także mogą być przyczyną alergii. Należy pamiętać, że nie tylko sam lek może uczulać, ale także substancja zawarta w vehiculum i znieczyszcze-nia leków stanowią nierzadko przyczynę poważnych objawów alergicznych.

Pojawienie sięrrf nasilenie objawów alergii na leki nie zależy ód drogi ich podania, cho-J ciaż najbardziej burzliwe reakcje obserwuje się po pozajelitowym wprowadzeniu leków. Szczególnie często objawy alergii poleko wej występują u chorych z podłożem atopo-wym.

Mechanizmy immunologiczne alergii na leki są reprezentowane we wszystkich czterech typach odczynów (wg Gella i Coombsa) i mogą powodować reakcje anafilaktyczne, cytotoksyczne, uwarunkowane działaniem kompleksów immunologicznych Jj, obecnością uczulonych komórek.

Reakcje polekowe mogą mieć zatem charakter aierg|Ł(natychmiastowej,, jak też opóźnionej, co jest przyczyną bardzo złożonego i różnorodnego obrazu klinicznego.

Objawy. Objawy kliniczne alergii na leki są bardzo różnorodne i mogą mieć charakter najróżniejszych zmian miejscowych, jak też ciężkich odczynów ogólnych. Do reakcji ogólnoustrojowych należą: wstrząs anafilak-tyczny, choroba posurowicza i gorączka polekowa. Reakcje narządowe mogą dotyczyć skóry, układu oddechowego, układu krwiotwórczego, wątroby^ nerek. Znane są też zespoły polekowe przypominające układowe choroby tkanki łącznej (np. po hydrokorty-zonie).

Najczęstszym objawem uczulenia na leki są zmiany skórne. Mogą mieć one charakter pokrzywki, wyprysku, zmian rumieniowych, aż do złuszczającego zapalenia skóry i plamicy krwotocznej. Liczne leki mogą ponadto uczulać skórę na działanie światła (sulfonamidy,; tetracykliny).

Do innych postaci klinicznych alergii polekowej należą: obrzęk naczynioruchowy, migrena, ,alergiczny nieżyt nosa, napad dychaj wicy oskrzelowfj^zespó|3 Loflera, zapalenie alergiczne tętnic, objawy ze strony przewozi du pokarmowego, takie jak: wymioty, nud-i ności, bóle brzucha, biegunka.

Wśród groźnych reakcji hematologicznych należy wymienić: niedokrwistość hemolityczńą (np. po aldomecie), granulocytopenię (np. po piramidonie, lewamisołu), skazę mało-płytkową (np. po sedormidzie).

Zapobieganie. Stosując leki, które mogą uczulać, należy upewnić się, czy chory przyjmował już dany lek i czy nie jest na niego uczulony, Jeśli chory nie potrafi odpowiedzieć, ponieważ nie pamięta lub nie wie, czy zetknął się z danym lekiem (np. w przypadku penicyliny pierwszy kontakt mógł wiązać się ze spożyciern' śladowych ilości antybiotyku obecnego w pokarmie, np. w mleku lub w miodzie), a istnieje prawdopodobieństwo u-czulenia na dany lek, należy wykonać testy skórne lub spojówkowe. Postępowanie takie obowiązuje zwłaszcza u chorych z podłożem atopowym.


Podobne prace

Do góry