Ocena brak

ALEGORIA

Autor /Honoryn Dodano /29.02.2012

Wyrażenie (w mowie, piśmie a. sztuce) prawd a. uogólnień o ludzkim postępowaniu a. doświadczeniu za pomocą symbolicznych, fikcyjnych postaci i działań, zwł. bajek, przypowieści. Parabel nm., 'Parabola', wiersz (1868) Friedricha Riickerta, mimo tytułu nie jest parabolą, lecz wzorowym przykładem alegorii. Mowa w niej o podróżniku wędrującym pieszo i trzymającym wielbłąda za uzdę.

Złośliwe zwierzę wpada we wściekłość, podróżny ucieka i napotyka głęboką studnię, a widząc, że zwierzę go goni, wskakuje do studni. Nie spada jednak w głąb, bo chwycił się krzaka jeżynowego, wyrastającego ze ściany studziennego szybu. Trzymając się mocno krzaka spogląda w górę i widzi tuż nad sobą pysk rozwścieczonego wielbłąda; wtedy patrzy na dno: tam ujrzał smoka rozdziawiającego głodną paszczę.

Przerażony tym wszystkim zagląda tam, gdzie korzenie krzaka trzymają się ściany, i dostrzega dwie myszy, czarną i białą, które na przemian podgryzają owe korzenie. Zrozpaczony podróżny daremnie rozgląda się za ratunkiem. Nagle dostrzega na gałązkach krzaka dojrzałe jeżyny; nie mogąc powstrzymać oskomy, sięga po owoce i zjada z apetytem jeden za drugim, aż wreszęie zapomina o strachu i swej rozpaczliwej sytuacji.

Zapytasz, czytelniku: „Któż to jest ten głupiec, któremu tak łatwo wywietrzała z głowy myśl o jego położeniu?" Wiedz zatem, przyjacielu, że tym człowiekiem jesteś ty sam; smok na dnie studni to ziejąca otchłań śmierci; wielbłąd grożący z góry - to zgryzoty i niedole życia, ty zaś musisz, w zawieszeniu między życiem a śmiercią, chwytać się co sił zielonego drzewa świata; obie myszy, czarna i biała, które na przemian podgryzają korzenie krzewu, to noc i dzień.

Ciebie zaś tak pociąga urok owoców życia, że zapominasz o Wszystkich okropnościach, chcąc tylko zerwać i popróbować możliwie jak najwięcej słodkich jeżyn.

Podobne prace

Do góry