Ocena brak

Agnozja akustyczna

Autor /zenon80 Dodano /10.02.2014

Synonimy: afazja czuciowa, głuchota psychogenna albo głuchota słowna, głuchoniemota słuchowa i głuchota ośrodkowa.

Objawy. Głównym objawem jest opóźniony rozwój mowy, który jest często, niestety, późno rozpoznawany, ponieważ dziecko jest błędnie podejrzewane o opóźniony rozwój umysłowy albo autyzm. Innymi objawami są brak akustycznej uwagi, wskutek nieobecności akustycznej zdolności różnicowania, zaburzenia percepcji, zamazana artykulacja, żywa gestykulacja i mimika. Słyszenie kierunkowe jest zaburzone i chory dotknięty jest paramuzją, amuzją i brakiem muzykalności.

Patogeneza. Przyczynami mogą być uraz mózgu i czaszki, zapalenie mózgu, uszkodzenie okołoporodowe i poporodowe ośrodkowego ukludu nerwowego.

Rozpoznanie. Kliniczne rozpoznanie agnozji akustycznej może być ustalone tylko po obserwacji. Badania obejmują elektroencefalografię, tomografię komputerową, ERA i badania psychotechniczne, pozwalające na definitywne rozpoznanie, które jednak najczęściej może być ustalone po konsultacjach między otologiem, neurologiem dziecięcym, psychiatrą dziecięcym i psychologiem dziecięcym.

Leczenie. Długotrwale leczenie polega na ćwiczeniu różnicowania akustycznego, ćwiczeniu artykulacji oraz zastosowaniu aparatu słuchowego w przypadkach obiektywnie stwierdzonej głuchoty czuciowo-nerwowęj. Aparat słuchowy jest bezużyteczy w prawdziwej agnozji czuciowej. Ćwiczenia rytmiczne, terapia muzyką, wykorzystanie obserwacji wzrokowych tworzą zasób pojęciowy chorego (czytanie z. ust).

 

Podobne prace

Do góry