Zatoka żylna twardówki

Czytaj Dalej

LEYTE ZATOKA - bitwy morskie 1944 r.

Łącznie w czterech bi­twach o zatokę Leyte (na morzu Si-buyan, w cieśninie Surigao, w re­jonie Samar i koło przylądka Engańo) Japończycy stracili 3 pan­cerniki, 4 lotniskowce, 6 ciężkich krążowników, 7 lekkich krążowni­ków i 13 niszczycieli.

WOJNY W ZATOCE PERSKIEJ

W rejonie Zatoki Perskiej znajduje się ok. Państwa Zatoki Perskiej obawiają się zwycięstwa Iranu więc pomagali finansowo Irakowi 1990r.

Choroby wzroku - Zapalenia twardówki

Przyczyną choroby są zakażenia bakteryjne, grzybicze lub odczyny alergiczne. Najczęściej występuje ona u osób z chorobami reumatycznymi. Objawem zakażenia jest ograniczone, silne przekrwienie twardówki, przeświecające fioletowo przez spojówkę. Czasem tworzą się guzkowate nacieki, bardzo bolesne przy...

Wojna w Zatoce: agresja Iraku na Kuwejt i operacja "Pustynna Burza"- ESEJ

Konflikt w Zatoce unaocznił niebywałe możliwości militarne nowych generacji broni, użytych przez Stany Zjednoczone i potwierdził ich dominację militarną na świecie.

Zatoki klinowe

Są one przedzielone kostną przegrodą zatok klinowych (septum sinuum spheno-idalium), rzadko ustawioną w płaszczyźnie pośrodkowej, przeważnie położoną skośnie, nieraz prawie poziomo, tak że obie przestrzenie zwykle są wyraźnie asymetryczne.

Zatoka szczękowa

które zawierają naczynia i gałęzie zębodołowe górne tylne dla zębów trzonowych Dno zatoki jest utworzone przez wyrostek zębodołowy szczęki; jeżeli zatoka jest przeciętnej wielkości, dno sięga do poziomu dna jamy nosowej; natomiast jeżeli zatoka jest duża.

Zatoki przynosowe

u wielorybów, zupełnie brak zatok: u innych poszczególne przestrzenie są bardzo wielkie, np. Z tego wynika, że powstanie zatok odpowiada wielu warunkom, i tym też możemy tłumaczyć ich wielką zmienność.

Zatoki przynosowe

Pojemność wszystkich zatok (około 80 cm ), prawych i lewych, jest dwa razy tak duża jak właściwej jamy nosowej. Są nawet okolice zatok zupełnie pozbawione gruczołów i migawek.

Zatoka szczękowa

Zatoka szczękowa (sinus maxillaris) położona w trzonie szczęki jest największą przestrzenią pneumatyczną. Rzadko tylko występują dwie oddzielne zatoki w jednej szczęce, wtedy każda z nich łączy się z lejkiem sitowym (Schaeffer).

Otwór zatoki szczękowej

Na uwagę zasługuje również stosunek zatoki szczękowej do korzeni zębów trzonowych i pi dno zatoki bowiem położeniem swym odpowiada tym zębom.

Zatoka czołowa

Zatoka czołowa (sinus frontalis) położona w kości czołowej jest bardzo zmienna pod względem swej wielkości, kształtu i ujścia. Zaobserwowano aż do sześciu zatok czołowych w jednej czaszce.

Zatoki sitowe

Zatoki sitowe (sinus ethmoidales) składają się z grup komórek sitowych (cel-lulae elhmoidnles), które w swym zespole tworzą błędnik sitowy.

Zatoka klinowa

Ujście zatoki klinowej jest niekorzystnie położone dla odpływu wydzieliny, ponieważ znajduje się znacznie powyżej dna zatoki (średnio o 14 mm), podobnie jak w zatoce szczękowej.

Rozwój zatoki moczowo-plciowej

U płodów męskich część miedniczna zatoki moczowo-plciowej jest przedłużeniem cewki moczowej pierwotnej prowadzącej z pęcherza moczowego do wzgórka nasiennego.   płci żeńskiej zatoka mo-czowo-płciowa tworzy głównie przedsionek pochwy.

Rozwój zatoki moczowo-płciowej

Rozwój zatoki moczowo-płciowej. Początkowo wydłużona zatoka moczowo-płciową zarodka żeńskiego przekształca się później w płytką szczelinę moczowo-płciową, 7.

Zatoki węzłów chłonnych

Zatoki te przerzyna tkanka siateczkowata, a ściany zatok wrysłane są na-błonkowo ułożonymi komórkami siateczki, śródbłonkiem zatok. Zatoka limfatyczna położona na obwodzie pocł torebką stanowi tzw.

Zatoki śledziony

Ściany zatok nie są szczelne i między ich komórkami pręcikowymi z łatwością mogą przeciskać się ciałka krwi zarówno do otaczającej naczynie tkanki siateczkowatej (miazgi czerwonej), jak i w kierunku odwrotnym z tkanki tej do zatoki.

Zatoka wieńcowa

Zatoka wieńcowa jest pozostałością zarodkowego lewego rogu zatoki żylnej , leży ona na powierzchni przepo-Aaatomia człowieka.

Zatoka poprzeczna osierdzia

Zatoka poprzeczna ograniczona jest: 1) z przodu ścianą tylną aorty i pnia płucnego; 2) z tyłu powierzchnią przednią obu przedsionków; 3) od dołu kątem utworzonym w miejscu połączenia przedsionków z wyżej wspomnianymi tętnicami; 4) od góry blaszką ścienną osierdzia rozpiętą tutaj między tętniczym a żylnym końcem serca; do tego sklepienia zatoki poprzecznej od góry przylega t.

Zastawki żylne

zatokę (sinus); na osobie chudej w przebiegu żył skórnych miejsca te są nieraz widoczne w postaci niewielkich grudek.