Zatoka jamista

W części przedniej przedziela ona zatokę jamistą od dołu środkowego czaszki i w nim położonych płatów skroniowych mózgu, w części tylnej natomiast bocznie od zatoki jamistej leży przestrzeń oponowa dla zwoju półksiężyco wa tego n.

Zatoki opony twardej. Grupa górna

Zatoka poprzeczna wychodzi ze spływu zatok położonego na guzowatości potylicznej wewnętrznej i biegnie w bruździe zatoki poprzecznej łuski kości potylicznej Zatoka esowata stanowi przedłużenie zatoki poprzecznej, leży w bruździe zatoki esowatej kości skroniowej i uchodzi do opuszki żyły szyjnej wewnętrznej Zatoka potyliczna położona jest wzdłuż brzegu sierpa móżdżku, przed ...

ZATOKI OPONY TWARDEJ

Pomimo jednokierunkowego odpływu zatok odprowadzenie krwi nie jest lak całkowicie zamknięte jak doprowadzenie tętnicze, ponieważ zatoki, jakeśmyjące przez otwory na podstawie czaszki (plcxus lenosus foraminis oralis, plexus uenosus caroticus internus, plexus renosus canalis hypoglossi); c) zespolenia splotu podstawnego przez otwór wielki ze splotem żylnym kręgowym wewnętrznym: wreszcie d) drobna żyła, która u zarodka i dziecka przenika przez ...

Zatoka szczękowa

które zawierają naczynia i gałęzie zębodołowe górne tylne dla zębów trzonowych Dno zatoki jest utworzone przez wyrostek zębodołowy szczęki; jeżeli zatoka jest przeciętnej wielkości, dno sięga do poziomu dna jamy nosowej; natomiast jeżeli zatoka jest duża.

Zatoki węzłów chłonnych

Zatoki te przerzyna tkanka siateczkowata, a ściany zatok wrysłane są na-błonkowo ułożonymi komórkami siateczki, śródbłonkiem zatok. Zatoka limfatyczna położona na obwodzie pocł torebką stanowi tzw.

Zatoka esowata

Często tyłko cienka warstwa kostna tworzy dno bruzdy zatoki esowatej i oddzieła zatokę od tych przestrzeni pneumatycznych.

Otwór zatoki szczękowej

Na uwagę zasługuje również stosunek zatoki szczękowej do korzeni zębów trzonowych i pi dno zatoki bowiem położeniem swym odpowiada tym zębom.

Zatoka czołowa

Zatoka czołowa (sinus frontalis) położona w kości czołowej jest bardzo zmienna pod względem swej wielkości, kształtu i ujścia. Zaobserwowano aż do sześciu zatok czołowych w jednej czaszce.

Zatoka klinowa

Ujście zatoki klinowej jest niekorzystnie położone dla odpływu wydzieliny, ponieważ znajduje się znacznie powyżej dna zatoki (średnio o 14 mm), podobnie jak w zatoce szczękowej.

Zatoka wieńcowa

Zatoka wieńcowa jest pozostałością zarodkowego lewego rogu zatoki żylnej , leży ona na powierzchni przepo-Aaatomia człowieka.

Zatoka strzałkowa górna

 Zatoka strzałkowa górna (sinus sagi Hal is superior), nieparzysta, biegnie wzdłuż przyczepu sierpa mózgu w bruździe zatoki strzałkowej górnej od otworu ślepego do guzowatości potylicznej wewnętrznej.

Zatoka potyliczna

Zatoki brzeżne osiągają nieraz znaczną szerokość i wówczas mogą ulec uszkodzeniu w czasie nakłuwania zbiorników podpajęczynówkowych.

Zatoka poprzeczna osierdzia

Zatoka poprzeczna ograniczona jest: 1) z przodu ścianą tylną aorty i pnia płucnego; 2) z tyłu powierzchnią przednią obu przedsionków; 3) od dołu kątem utworzonym w miejscu połączenia przedsionków z wyżej wspomnianymi tętnicami; 4) od góry blaszką ścienną osierdzia rozpiętą tutaj między tętniczym a żylnym końcem serca; do tego sklepienia zatoki poprzecznej od góry przylega t.

Zatoka tętnicy szyjnej

Zatoka jest w związku z ciśnieniem panującym w tętnicy. odruch zatoki t. Zatoka lewa jest często znacznie silniej rozwinięta niż prawa i asymetria ta przypuszczalnie jest w związku z początkiem t.

Zatoki międzyjamiste

Oprócz żył oponowych, żył trzonu kości klinowej i jej zatoki, oprócz żył przysadki uchodzi do niej przeważnie ż. środkowa siatkówki  i zatoka klinowo-ciemicniowa oraz ż.

Zatoka tętnicy szyjnej

odruch zatoki t. Zatoka lewa jest często znacznie silniej rozwinięta niż prawa i asymetria ta przypuszczalnie jest w związku z początkiem t.

Zatoka prosta

Zatoka ta biegnie w linii połączenia sierpa mózgu z namiotem móżdżku stromo ku dołowi i do tyłu do guzowatości potylicznej wewnętrznej i łączy się tu z zatoką strzałkową górną, uchodząc do spływu zatok.

Zatoka poprzeczna

Rozpoczyna się na guzowatości potylicznej wewnętrznej, wychodząc ze spływu zatok, i biegnie łukowato w bruździe zatoki poprzecznej łuski potylicznej w umocowanym brzegu namiotu móżdżku; kończy się ona w przejściu w zatokę esowatą w kącie sutkowym kości ciemieniowej.

Zatoka skalista górna

Zatoka skalista górna (sinus petrosus superior} tworzy tylny górny odpływ zatoki jamistej; ciągnie się ona ku tyłowi i bocznie wzdłuż górnej krawędzi części skalistej kości skroniowej w przyczepie namiotu móżdżku i uchodzi do części początkowej zatoki esowatej, czasem do zatoki poprzecznej.

Wojna w Zatoce Perskiej

Do wód Zatoki Perskiej wypuszczono z nadbrzeżnego terminalu ogromne ilości fopy naftowej. 1935) zbliżał się do końca kariery w armii amerykańskiej, gdy został mianowany głównodowodzącym sił koalicji w Zatoce.