ŚREDNIOWIECZE - Tropy i sekwencje

W XII wieku pojawiła się nowa postać tropów — tropy dialogowane, które stały się źródłem dra­matu liturgicznego.

Hymny i tropy

Istnieja dwa główne gatunki tropów:tropy interpolacyjne, wstawione do antyfonalnych form chorału gregorianskiego, głównie domszy (Introitus, Commu- nio i Offertorium), lub te słuace jako wprowadzenie do tych form,oraz tropy dodane do czesci mszy (głównie do Gloria, Sanctus, Agnus Dei).

TROP, retoryczny ozdobnik do tekstu sakralnego

TROP, retoryczny ozdobnik (—> tropy) do tekstu sakralnego (liturgicznego) w średniow. Wszystkie śpiewy liturgiczne ulegały tropowaniu, od IX w.

TROPY

Tropen W starożytnym sceptycyzmie greckim: nazwa argumentów uzasadniających ko­nieczność powstrzymania się od wydawa­nia sądów apodyktycznych {trópoi fes epoches), a także nazwa różnych sposobów zbijania twierdzeń. Tradycyjne dziesięć tropów Ainezydemosa sprowadzano często do mniejszej ich liczby, np.

NA TROPACH SMĘTKA, reportaż M. Wańkowicza

NA TROPACH SMĘTKA, reportaż M.

TROPY w literaturze

TROPY, wyodrębnione i opisane przez klasyczną —> retorykę, poetykę i gramatykę wyrażenia odznaczające się niezwykłym zastosowaniem jakichś wyrazów, wprowadzonych na miejsce i w zastępstwie wyrazów innych, które w danym kontekście powinny były wystąpić przy zwykłym, nieozdobnym i utartym sposobie mówienia.