TRĄBA

z wł. tromba.

(Mistrz, mąjster, spec, fachowiec) Jak z koziej dupy trąba od siedmiu boleści; partacz, partoła, fuszer, ignorant.

Puścić (kogoś) w trąbę porzucić, opuścić; odwrócić się od kogoś. Siedem trąb siedmiu aniołów w Biblii, Apok., 8-11. Słuchać pańskiej trąby być komuś posłusznym...

Prymasostwo Mikołaja Trąby

Powstanie w monarchii polskiej drugiej metropolii łacińskiej, umocnionej odsunięciem politycznychroszczeń Węgier do Rusi i przeniesieniem stolicy arcybiskupiej z Halicza do Lwowa w 1412 roku, byłobezpośrednią przyczyną przyjęcia tytułu prymasa przez arcybiskupów gnieźnieńskich. Tytuł ten dawał imw...

"Koniec i bomba, a kto czytał ten trąba". Opowiedz o książce zakończonej tak bezczelnym zdaniem

-> Powieść można interpretować w płaszczyźnie kulturowej, bądź egzystencjalnej. W tym drugim aspekcie jest to powieść o tragicznym rozdarciu człowieka. Z jednej strony jest on określany przez własną naturę, własną cielesność, z drugiej strony jest kształtowany przez dziedzictwo kultury...