BRANDSMA TITUS OCarm

Imię chrzestne Anno Sjoerd,ur. 23 II 1881 w Nijmegen, zm. 26 VII 1942 w Dachau, teolog.

W 1898 wstąpił do zakonu i odbył studia filoz. i teol.; 1905przyjął święcenia kapł., nast. studiował w Rzymie, gdzie uzyskałdoktorat z filozofii; 1923 rozpoczął na Kat. Uniwersytecie wNijmegen wykłady z filozofii...

Poczet cesarzy rzymskich - Antonius Pius (Titus Aurelius Fulvus Boionius Arrius Antonius)

ur. 19 września 86 r.

zm. 7 marca 161 r.

- panował od 10 lipca 138 r. jako: Imperator Titus Aelius Caesar Hadrianus Antonius Augustus Pius

- został zaliczony w poczet bogów.

Pochodził z rodu arystokratycznego, przez wiele lat wchodził w skład rady przybocznej Hadriana, urzędy zdobywał stopniowo, za...

Najwybitniejsi pisarze starożytnego Rzymu - Liwiusz, Titus Livius (59 p.n.e. - 17 n.e.)

Największy obok Tacyta historyk rzymski. Jego główne dzieło historyczne: Ab urbe condita (Od założenia Rzymu, po 27 p.n.e.), liczy 142 księgi, przedstawiające dzieje Rzymu od założenia miasta, aż do czasów sobie współczesnych.W całości zachowało się 35 ksiąg: 1-10 obejmujące okres do 293 p.n.e...

Poczet cesarzy rzymskich - Domicjan (Titus Flavius Domitianus)

ur. 24 października 54 r.

zm. 18 września 96 r.

- panował od 14 września 81 r. do śmierci jako Imperator Caesar Domitianus Augustus

Był synem Wespazjana. W 70 r. kiedy jego ojciec był w drodze do Rzymu sam rządził miastem i popełniał wiele mało znaczących błędów, został skarcony przez ojca i...

ATTYK, Titus Pomponius Atticus

110-32 pne., Bogaty ekwita rzymski, znawca literatury i filozofii, historyk, który spędził 20 lat w Atenach, stąd przydomek Attyk. Szanowany i ceniony przez wybitnych ludzi różnych stronnictw, przyjaciel Cicerona (zachowało się ok. 400 listów Ad Atticum 'Do Attyka' z lat 68-44) i Korneliusza Neposa, autora...

ANTONINUS PIUS, Titus Aurelius Fulvius Baionius Anrius

ur. 19 IX 86 w Lanuvium k. Rzymu, zm. 7 III 161 w Lorium w Etrurii, Od 138 cesarz rzymski. Ród jego pochodził z galijskiego miasta Nemausus (Nîmes); A. 117 został pretorem, 120 konsulem, nast. zarządzał Etrurią i Umbria; 130-135 był prokon-sulem Azji;

po powrocie do Rzymu wszedł do concilium ces. Hadriana;...

DOMICJAN, Titus Flavius Domitianus

ur. 24 X 51 w Rzymie, zm. 18 IX 96 tamże, Ces. rzymski 81-96, młodszy syn ces. Wespazjana, ostatni z dynastii Flawiuszów.

Władzę objął po śmierci brata, ces. Tytusa; rozszerzył panowanie rzym. w Brytanii, zabezpieczył granicę nad Renem, skutecznie bronił Mezję przed Dakami, a Dacji narzucił status...

LUKRECJUSZ (Lucretius Titus Lueretius Carus) (ok. 97 p.n.e. - 55 lub 53 p.n.e.)

Obłędny napój miłosny

Filozof i poeta rzymski. O jego pochodzeniu i życiu wiadomo niewiele. Byłgorącym zwolennikiem nauk Epikura i w ich duchu napisał epos dydaktyczny Onaturze wszechrzeczy. Przekaz Hieronima dotyczący niezwykłej samobójczej śmierciLukrecjusza poddawany jest w wątpliwość przez...

PETRONIUSZ (Titus Caiusz Arbiter elegantiae) (? - 66)

Przy dźwięku cytry

Samobójstwo eleganckie, jak na arbitra elegancji przystało. Pisarz rzymski, autorSatiricono. oraz Uczty Trymalchiona, ale przede wszystkim mistrz dobrego smaku,wzór wyrafinowanego gustu, organizator uczt na dworze Nerona.

Początkowo Petroniusz pozostawał w bardzo dobrych relacjach z...

Domicjan, Titus Flavius Domitianus

[51-96 rok], ostatni z cesarskiej dynastii Flawiuszów, syn Wespazjana, młodszy brat Tytusa, po którym objął władzę (81-96 r.). Trudno wyjaśnić właściwy charakter i zakres prześladowań, z którymi związało się imię tego orientalizującego autokraty. Pod koniec jego panowania powstała Apokalipsa...

Tytus, Titus Flavius Vespasianus

[31-81 rok, cesarz rzymski), w latach 79-81. najstarszy syn i następca Wespazjana, którego zastąpił jako dowódca legionów wysłanych w celu stłumienia buntu w Judei. Po upadku Jerozolimy sprowadził do Rzymu Agrypę II, prawnuka Heroda (którego Klaudiusz uczynił królem w Chalkis i przełożonym świątyni)...

Wespazjan, Titus Flavius Vespasianus

[9-79 rok, cesarz rzymski], założyciel dynastii Flawiu-szów. Pochodził z sabiriskiej rodziny mieszczańskiej. Obwołany cesarzem przez armię Wschodu w okresie buntów dowódców, które wybuchły po śmierci Nerona, panował dziesięć lat (70-79 r.). Dopuścił do współrządów swoich dwóch synów, Tytusa i...