Tango argentyńskie

Tango argentyńskie

Czytaj Dalej

Uzasadnij, że "Tango" Stanisława Mrożka jest parodią dramatu rodzinnego.

"Tango" jest o rewolucji (protest rodziców przeciw konwencjom dziadków i zwycięstwo). Zwycięża Edek - i jego tępota, a zatem zwycięży też tania, masowa sztuka (symbolem jej jest tu popularne tango).

Tango Sławomir Mrożek

Tango jest sztuką w trzech aktach. Edek przynosi magnetofon, z którego rozlega się głośna, rytmiczna muzyka – tango La Cumparsita.

Ocena polskiej inteligencji zaprezentowana w „Tangu” S. Mrożka. Jaką funkcję w tej ocenie pełni deformacja motywów z polskiej tradycji literackiej?

W ten sposób, wbrew tradycji sztuki, która doceniała rozum, w „Tangu” zatriumfowała siła pięści i prymityw. Końcowa scena dramatu, tango tańczone przez Edka z wujem Eugeniuszem, to groteskowa kontynuacja chocholego tańca z „Wesela”.

Problematyka dramatu Mrożna pt.: "Tango". Uzasadnienie, że "Tango" Stanisława Mrożka jest parodią dramatu rodzinnego

"Tango" jest o rewolucji (protest rodziców przeciw konwencjom dziadków i zwycięstwo). Zwycięża Edek - i jego tępota, a zatem zwycięży też tania, masowa sztuka (symbolem jej jest tu popularne tango).

Współczesne społoczeństwo w ocenie S. Mrożka jako autora „Tanga”

Następny problem w „Tangu” to walka pokory. „Tango” jest aluzją do czasów współczesnych jest krytyką postaw polskiej inteligencji która udając fascynację awangardą zaakceptowała prymitywizm rządów komunistycznych.

Jakie problemy Twoje i Twojego pokolenia odnajdujesz w „Tangu” Sławomira Mrożka?

Wydawać mogłoby się, że dla współczesnego młodego człowieka postawy bohaterów „Tanga” są już historyczne, a przecież tak nie jest. „Tango” nie ogranicza problematyki tylko do spraw rodziny.

Nawiązania i aluzje literackie w „Tangu” Sławomira Mrożka

Artur z „Tanga” jest kopią niedojrzałości bohatera „Ferdydurke”, tylko jego niedojrzałość ma tragiczny finał.

TANGO, dramat S. Mrożka

TANGO, dramat S. W ostatniej scenie na rozkaz Pana Edka stary wuj tańczy z nim tango La Cumparsita, a cała rodzina asystuje temu przedstawieniu.

ARGENTYŃSKIE PRZEWROTY 1962-1963.

W 1962 w wyborach do organów lokalnych oraz do Kongresu wzięli udział peroniści. Peroniści wystawili swoich kandydatów po raz pierwszy od 1955, tj. od usunięcia ich przywódcy Juana Domingo Perona (1895--1974) z urzędu prezydenta (patrz argen­tyński przewrót 1955). Peroniści zdobyli 45 z 86 miejsc w Izbie...

W rytmie tanga

Podział pokoleniowy w Tangu jest czysto umowny, wydaje się, że jest to raczej karykaturalny obraz mniemań o istocie takiego podziału, powszechnych w świadomości ogółu. To kolejny z paradoksów Tanga.