Święty Daniel

Zobacz też:

Czytaj Dalej

Święty Daniel

Daniel, męczennik.

LEAHY WILLIAM DANIEL (1875-1959) - admirał

Amerykański oficer marynarki wo­jennej, w 1937 r. objął stanowisko szefa operacji morskich (najwyższe stanowisko w amerykańskiej mary­narce wojennej).

W 1939 r. prze­szedł na emeryturę i wyjechał do Puerto Rico jako gubernator. W 1941 r. objął stanowisko ambasa­dora przy rządzie *Vichy. Odwoła­ny w...

Daniel Naborowski - "Wiersze" - streszczenie

Daniel Naborowski, nawiązując do przesłania Koheleta, prezentuje swój własny sposób rozumienia świata.

Los człowieka w twórczości Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego i Daniela Naborowskiego

Mikołaj Sęp-Szarzyński żył w tym samym czasie co Jan Kochanowski; gdy zmarł w 1581 roku Kochanowski jeszcze żył (do 1584 roku). Wielu historyków literatury zalicza go do baroku (następnej epoki). Wybitny znawca baroku profesor Hernas w swojej pracy zatytułowanej "Barok" przedstawia twórczość Mikołaja...

Swiety i rycerz jako wzorce parenetyczne w literaturze sredniowiecza

Celem literatury sredniowiecza bylo pouczenie, wychowanie, tworzenie odpowiednich postaw moralnych, stad czestym motywem jest afirmacja dobra i potepienie zla. Literatura sredniowieczna utworzyla dwa wzorce parenetyczne (patrz haslo: utwór parenetyczny) - swietego i idealnego rycerza.

Pierwszy z nich byl...

Daniel Naborowski (1573-1640)

Daniel Naborowski reprezentował ten nurt poezji barokowej, który podejmował próby rozwiązania zagadki bytu ludzkiego, odnalezienia miejsca człowieka w świecie podlegającym przemijaniu, poszukiwał wartości, które nadają sens ludzkim wysiłkom.

„Święty Boże, Święty Mocny”

 

„Święty Boże, Święty Mocny” – jest to rodzaj modlitwy – pieśni błagalnej proszącej Boga o ochronę przed klęskami. Taki rodzaj pieśni nazywamy suplikacją. Byłą często śpiewana przez lud Polski. Poeta ukazuje procesję ludzi idącą do grobu samotnego człowieka, który może znajdować się...

Twórczość Daniela Naborowskiego

 

W wierszu Marność poeta podejmuje problematykę filozoficzno-religijną. Już sam tytuł stanowi nawiązanie do starotestamentowej Księgi Koheleta. Kohelet, to określenie kaznodziei, który przemawia do zebranych na zgro­madzeniach ludzi. Księga Koheleta zawiera refleksje o sensie istnienia człowieka,

0...

LOS CZŁOWIEKA W TWÓRCZOŚCI MIKOŁAJA SĘPA-SZARZYŃSKIEGO I DANIELA NABOROWSKIEGO

Mikołaj Sęp-Szarzyński żył w tym samym czasie co Jan Kochanowski; gdy zmarł w 1581 roku Kochanowski jeszcze żył (do 1584 roku). Wielu historyków literatury zalicza go do baroku (następnej epoki). Wybitny znawca baroku profesor Hernas w swojej pracy zatytułowanej "Barok" przedstawia twórczość Mikołaja...

Religijny nurt poezji barokowej (Sęp Szarzyński, Daniel Naborowski)

poeci "światowych rozkoszy" (Hieronim Morsztyn), drugą poeci "metafizyczni" usiłujący rozwiązać zagadkę bytu (Sęp Szarzyński, Daniel Naborowski). Daniel Naborowski "KRÓTKOSC ZYWOTA"-zawiera refleksje na temat przemijania i zmienności świata.

Walory ideowe i artystyczne poezji Jana Kasprowicza (akcenty krytyki społecznej w sonetach ,,Z chałupy’’, w chałupie, pytanie o sens istnienia w hymnach ,,Święty mocny Boże’’, ,,Dies irea’’

,,W chałupie ‘’ jest opisem wiejskiej izby zamieszkanej przez dwie samotne kobiety - żyjące w nędzy robotnice.Utwór pozbawiony jest środków stylistycznych, przypomina rejestr inwentarza znajdującego się w izbie.Podmiot liryczny z fotograficzną dokładnością przedstawia szczegóły znajdujące się w...

Wykaż cechy barokowe w twórczości wybranego poety tej epoki (Daniel Naborowski)

Takie właśnie refleksje i przemyślenia znalazły wyraz w twórczości poetyckiej Daniela Naborowskiego.

Wizyjność i symbolika w hymnach Jana Kasprowicza: "Dies irae", "Święty Boże"

Jan Kasprowicz napisał osiem hymnów, które zostały uznane za najsłynniejsze utwory poety. Twórca ich miał już za sobą okres twórczości realistycznej, przesiąkniętej problematyką społeczną. Przełom wieków został zinterpretowany przez artystów jako schyłek cywilizacji. Kończył się nie tylko wiek...

Święty obszar i sakralizacja świata - Jednorodność przestrzeni a hierofania

Dla człowieka religijnego p r z e s t r z e ń  nie jest jednorodna; są w niej rozdarcia, pęknięcia: są fragmenty przestrzeni jakościowo różne od in-nych. „Nie przystępuj tu — rzecze Pan do Mojżesza — zzuj obuwie z nóg two-ich; miejsce bowiem, na którym stoisz ziemią świętą jest” (Księga Wyjścia...

Święty obszar i sakralizacja świata - Teofania i znaki

Chcąc uwydatnić niejednorodność przestrzeni, niejednorodność przeżywaną przez człowieka religijnego, możemy odwołać się do przykładu banalnego: kościół we współczesnym mieście. Dla wierzącego kościół uczestniczy w innej przestrzeni niż uli-ca, przy której się wznosi. Wrota otwierające się...

Święty obszar i sakralizacja świata - Chaos i kosmos

Rzeczą znamienną dla społeczeństw tradycyjnych jest rozróżnienie, jakim prze-ciwstawiają swe zasiedlone terytorium obszarowi nieznanemu i nieokreślonemu, który je otacza: ich okolice to „świat” (ściślej rzecz biorąc „nasz świat”), kosmos; reszta — to już nie kosmos, to coś w rodzaju „zaświatu”...

Święty obszar i sakralizacja świata - Konsekracja miejsca: powtórzenie kosmogonii

Trzeba to dobrze zrozumieć,  że kosmizacja nieznanych terytoriów jest zawsze konsekracją: organizując przestrzeń, powtarza się wzorcowe działanie bogów. Ścisły związek między kosmizacja a konsekracją znajduje potwierdzenie na elementarnych szczeblach kultury, na przykład u australijskich nomadów...

Święty obszar i sakralizacja świata - „Środek świata”

Wołanie Kwakiutla poddanego obrzędowi inicjacyjnemu: „Jestem pośrodku świa-ta”, ujawnia  nam jednocześnie jedno z najgłębszych znaczeń  świętego obszaru. Tam, gdzie dzięki hierofanii nastąpił przeskok między poziomami, dokonało się także „otwarcie” ku górze (świat boski) i ku dołowi (regiony...

Święty obszar i sakralizacja świata - „Nasz świat” znajduje się zawsze w środku

Z wszystkiego, co powiedzieliśmy, wynika, że prawdziwy świat znajduje się zaw-sze pośrodku, w centrum, gdyż tam właśnie dokonuje się przeskok między pozioma-mi,  łączność między trzema strefami kosmicznymi. Chodzi zawsze o kosmos do-skonały, jakiekolwiek byłyby jego rozmiary. Cały kraj...

Święty Wojciech (około 955 - 997 roku)

Święty Wojciech (około 955-997 roku) był od 982 roku biskupem w Pradze. Pochodził z książęcego rodu Sławnikowiców. Wypędzony z Czech w 995 roku, udał się do Rzymu. W 996 roku przybył do Polski. Bolesław Chrobry, obawiając się konfliktów bezkompromisowego biskupa ze świeżo schrystianizowanymi...