PROZA RYTMICZNA

PROZA RYTMICZNA, rodzaj —» prozy literackiej o celowo wyrazistej organizacji brzmieniowej, polegającej na znacznym nasileniu powtarzalności jednakowych lub podobnych układów językowych: zespołów głoskowych (—» instrumentacja głoskowa, —» rym), konfiguracji akcentowych, odcinków sylabicznych, jednostek leksykalnych, składniowych i intonacyjnych.

Różne techniki artystyczne w prozie modernistycznej: realizm, symbolizm, impresjonizm

W pierwszym 10-leciu, kiedy formował się model prozy przełomu, charakteryzował się ten okres współistnieniem dwóch pokoleń literackich - pozytywistów i twórców z okresu neoromantyzmu, a tym samym współistnieniem dwóch modeli prozy: realistycznej, impresjonistyczno-symbolicznej i naturalistycznej.

PROZA

Nauczyciel filozofi To proza. więc kiedy mówię: Michasiu, podaj mi pantofle i przynieś krymkę, to proza?

Tragizm, drwina i ironia w prozie lat trzydziestych

Powiesc Gombrowicza przyczynia sie istotnie do rozwoju polskiej prozy: w konstrukcji swiata przedstawionego wykorzystuje poetyke groteski, absurdu, paradoksu; nowatorskim zabiegiem "Ferdydurke" staje sie przerywanie fabuly alegorycznymi powiastkami, w których Gombrowicz wypowiada wlasne, autorskie poglady.

Proza Brunona Schulza

Oprócz utworów rozproszonych (proza i krytyka literacka) wydał dwa tomy niezwykle oryginalnej prozy: Sklepy cynamonowe (1934) i Sanatorium pod klepsydrą (1937).

Nowatorstwo prozy Witolda Gombrowicza i Bruno Schulza

BRUNO SCHULZ Cechą charakterystyczną opowiadań Schulza jest ich przynależność gatunkowa, czyli należy zaliczać je do tak zwanej prozy poetyckiej. Proza Bruno Schulza jest przepełniona takimi lękami, obawani i kompleksami.

OBRAZEK, krótki utwór epicki prozą lub wierszem

prozaicy, np. zanikał z rozwojem monologowych form narracji w prozie, wywarł jednak wpływ na kształtowanie się realist.

PAMIĘTNIK DLA PŁCI PIĘKNEJ. Pismo różnym rodzajom poezji i prozy poświęcone

Pismo różnym rodzajom poezji i prozy poświęcone, dwutygodnik lit. ; ponadto zamieszczało, wg określenia Lelewela, „z dzieł drukowanych i rękopismów, prozy i wierszów na równi, co by się lekkiemu podało czytaniu".

„DWORZANIN POLSKI” - MISTRZ PROZY

Uniknął przy tym makaroni-zowania; że była to rzecz niełatwa, świadczą choćby dochowane listy Jana Kochanowskiego, by nie wspominać o innych zabytkach prozy polskiej.

W labiryncie prozy

Więc partie prozy Parnickiego to domysły i hipotezy wzajemnie sobie przeczące (w I u możnych dziwny mamy kilka wersji dotyczących pochodzenia Z każdą odpowiednio umotywowaną; kilka wersji odpowiedzi na pytanie, kto naprawdę został zabity w Deptford w domu Eleonory Buli 30 maja 1593, każdą względnie wiarygodną).

PROZA

PROZA: 1) Rodzaj mowy opozycyjny pod względem organizacji brzmieniowej wobec —» wiersza, tzn. a wierszem są z jednej strony —» proza rytmiczna, z drugiej zaś rozmaite odmiany —» wiersza wolnego.

RÓWNANIE SERCA, zbiór wierszy lirycznych i prozy poetyckiej J. Przybosia

RÓWNANIE SERCA, zbiór wierszy lirycznych i prozy poetyckiej J. Proza poet.

Proza Nałkowskiej i Borowskiego wobec doświadczeń "epoki pieców"

Nałkowska świadomie używa języka prozy behawiorystycznej.

BIBLIOTEKA POEZJI I PROZY

BIBLIOTEKA POEZJI I PROZY, seria wyd.

GENEZIŚ Z DUCHA. Modlitwa, poemat prozą J. Słowackiego

GENEZIŚ Z DUCHA. Modlitwa, poemat prozą J. Słowackiego, powst. 1844 (red. I) - 1846 (red. II), wyd. pośm. we Lwowie 1871. Utwór, który ma stanowić manifestację wiary widzącej, czyli wiedzy jako wspólnego osiągnięcia rozumu i intuicji (odkrywa ona ukryty porządek i zasadę poznanego przez rozum świata)...

LEGENDA, opowieść prozą lub pieśń epicka

folklorze legendowe wątki apokryficzne (—> apokryfy): śpiewana Legenda o Matce Boskiej i zbóju i druga o cudownym wzroście zboża zasianego podczas ucieczki do Egiptu, obie znane też z wersji prozaicznej, nadto opowiadania o dzieciństwie Chrystusa i jego męce, o Lucyferze i stworzeniu aniołów.

MAŁPIE ZWIERCIADŁO, tom satyr prozą A. Nowaczyńskiego

MAŁPIE ZWIERCIADŁO, tom satyr prozą A. Nowaczyńskiego, wyd. we Lwowie 1902, zawierający 9 opowiadań oraz Aforyzmy sowizdrzała. Pamfletowa satyra Nowaczyńskiego godziła zarówno w filisterskie postawy galie, mieszczaństwa i szlachty, jak w pozę młodopol. cyganerii artyst. z kręgu Przybyszewskiego. W...

OPOWIEŚĆ, utwór narracyjny prozą

OPOWIEŚĆ, utwór narracyjny prozą, zbliżony do —> opowiadania, lecz o bardziej zwartej kompozycji. Cechą charakterystyczną o. jest jednowątkowa —> fabuła, chronologiczny układ zdarzeń, wyraźnie uwidoczniony i skonkretyzowany temat, a zarazem obecność sytuacji epizodycznych, motywów opisowych (np...

POWIASTKA, niewielki utwór narracyjny prozą lub wierszem

POWIASTKA, niewielki utwór narracyjny prozą lub wierszem, będący rodzajem pouczenia zwróconego gł. do dzieci i młodzieży. Należy do kręgu literatury —» dydaktycznej, rozpowszechnianej w XIX w. Dzięki prostocie i komunikatywności była często stosowana także w literaturze —» ludowej. Informowała za...

RAMOTY I RAMOTKI, drobne utwory prozą

RAMOTY I RAMOTKI, drobne utwory prozą o swobodnej, szkicowej kompozycji, druk. przez A. Wilkońskiego w „Bibliotece Warsz." 1841-45 i Dzwonie literackim 1846, wyd. w Warszawie 1845-46, pt. R. i r. literackie, t. 1-4, wyd. rozsz. w Poznaniu 1862, t. 1-5, i Warszawie 1873, t. 1-5 (ilustr. F. Kostrzewskiego)...