Prawo malejących przychodów

Prawo malejących przychodów – prawo ekonomiczne, zgodnie z którym zwiększając nakłady jednego czynnika o kolejne jednostki i utrzymując nakłady pozostałych czynników bez zmian, osiągamy punkt, począwszy od którego dalsze zwiększanie ilości tego czynnika powoduje zmniejszanie krańcowych przyrostów całkowitej...

Czytaj Dalej

Prawo malejących przychodów

Inaczej formułując te prawo, krańcowy produkt każdej jednostki czynnika zmniejsza się w miarę wzrostu ilości tego czynnika przy wszystkich innych czynnikach bez zmian Przykład hipotetyczny Działanie prawa malejących przychodów można zaobserwować w hipotetycznym przemyśle filmowym.

Międzynarodowe prawo humanitarne

Jeńcy& cywile, którzy są we władzy przeciwnika,mają prawo do poszanowania życia,godności,praw osobistych&przekonań.

Walutowe prawa opcyjne

Dają możliwość żądania od dłużnika dokonania zapłaty nie tylko w pierwotnej walucie ale co większej ilości walut nazywamy obcymi. Ich ilość, rodzaje oraz kursy ustala się w momencie podpisania kontraktu. Można przyjąć, że waluta narodowa nigdy nie będzie walutą opcyjną. W terminie...

Prawo - Dwa znaczenia terminu

Pod pojęciem prawo w podstawowym znaczeniu możemy rozumieć różne elementy systemu prawnego( istnieje tyle systemów prawnych ile państw- odnosi się to do prawa stanowionego).

Zasada prawa

Wypowiedź, która ma zawsze charakter normatywny, szczególnego rodzaju norma systemu prawnego o charakterze nadrzędnym; rozwinięciem tej zasady jest orzecznictwo konstytucyjne- zasada państwa prawnego.

Szkoła historyczna w prawie

Byt prawa przedstawia się inaczej w mlodzieńczych okresach życia narodów, inaczej zaś na wyższych szczeblach rozwoju kultury. Zadaniem państwa jest ochrona wartości ukształtowanych w historii, a prawo ma pozostać takim, jakim ukształtowały go dzieje.

Doktryna solidaryzmu w prawie

Gdy normy społeczne będące prawem tracą ideę solidarności, przestają być prawem. Prawo nie jest dziełem państwa, albowiem nawet tam, gdzie nie ma żadnej władzy istnieją normy społeczne.

Psychologizm w prawie

(Leon Petrażycki) Przedmiotem nauki prawa jest przeżycie prawne i nauka nie może ograniczać się do badania norm prawa obowiązującego. W przeżyciach prawnych drugiego typu nie występuje takie wyobrażenie, przeżycie prawne ma charakter autonomiczny, prawo jest jakby rezultatem wewnętrznego przekonania.

Kultura prawa stanowionego

Największymi rygorami obwarowano stanowienie praw przez parlamenty.

Prawo wewnętrzne państwa a prawo międzynarodowe

Współcześnie charakterystyka prawa jako wieloaspektowego zjawiska kulturowego byłaby niepełna bez uwzględnienia cech charakterystycznych owych innych porządków prawnych, w tym przede wszystkim międzynarodowego porządku prawnego ( prawo międzynarodowe publiczne) oraz kształtujących się regionalnych porządków i systemów prawa ( prawo Wspólnot Europejskich- Unii Europejskiej).

Prawo krajowe a umowy międzynarodowe

W odniesieniu do pozostałych umów „ przeniesienie zawartych w nich norm prawno międzynarodowych do wewnętrznego porządku prawnego wymaga odpowiedniego przekształcenia takiej normy w normę prawa krajowego, a więc działalności prawotwórczej upoważnionego organu państwowego.

Prawo międzynarodowe prywatne

Zawiera ono normy prawne regulujące zasady i tryb rozstrzygania kwestii cywilnoprawnych powstających na styku systemu prawa danego państwa oraz systemów prawnych innych państw.

System prawa

Określony stopień niesprzeczności- dopuszcza możliwość wystąpienia w systemie prawnym sprzeczności dwojakiego rodzaju: a) wewnętrzne- wynikają z kolizji norm w ramach jednego działu prawa, bądź miedzy działami prawa, ich przyczyną są najczęściej wady techniki prawotwórczej, ale można je usunąć w praktyce stosowania prawa, b) zewnętrzne- wynikają ze zderzenia się dwu różnych jakości statyczne ze swej ...

Podziały prawa w ramach systemu

Całość obowiązującego prawa, czyli ogół norm będących wynikiem prawotwórczej działalności państwa, zwana jest prawem przedmiotowym.

Prawo przedmiotowe i prawo podmiotowe

Pierwotność prawa przedmiotowego- koncepcja ta podkreśla suwerenny charakter porządku prawnego, źródłem praw podmiotowych jest zawsze system prawny danego państwa, koncepcja ta nie uznaje istnienia praw przyrodzonych, prawa podmiotowe i uprawnienia są nadawane podmiotom przez prawo przedmiotowe.

Prawo publiczne i prywatne

podział prawa opiera się na rozróżnieniu interesu indywidualnego od interesu publicznego według kryterium różnego prawnie chronionego interesu; prawem publicznym jest to, które dotyczy samego państwa, zaś prawem prywatnym jest to, które dotyczy interesu poszczególnych osób, kryterium podmiotowe: a) stosunki prawne pomiędzy organami państwowymi, b) stosunki prawne pomiędzy organami ...

Gałęzie prawa

nazwisko, autorstwo), - prawo handlowe- pokrewne prawu cywilnemu- reguluje stosunki wynikające z czynności handlowych, - prawo rodzinne- reguluje stosunki małżeńskie, rodzinne i wynikające z opieki, - prawo pracy- reguluje stosunki prawne wynikające z umowy o pracę, - prawo karne- złożone z norm, które ustalają, jakie czyny są zabronione przez państwo, określają represje ze strony państwa wobec osób, które ...

Źródła prawa

Rozumiejąc przez źródła prawa prawotwórczą działalność państwa, w wyniku której powstają akty normatywne, możemy wyróżnić dwa powiązane ze sobą procesy: proces kształtowania się prawa i proces prawotwórczy.

Konstytucyjny system źródeł prawa

Nauka prawa, opierając się na konstytucyjnych cechach ustawy, definiuje ją najczęściej jako: akt normatywny, ustanawiający normy generalne i abstrakcyjne, uchwalany przez parlament w szczególnym trybie”, wzbogacając ją niekiedy o inne konstytucyjne cechy: „o nieograniczonym zakresie przedmiotowym i najwyższej, po Konstytucji mocy prawnej.

Stosowanie prawa

zgodnie z którym organy stosujące prawo muszą w sposób nie budzący wątpliwości ustalić stan faktyczny mający być przedmiotem kwalifikacji prawnej, 2) odpowiedź na pytanie, czy i jakie przepisy prawne i ewentualnie zawarte w nich normy odnoszą się do ustalonego stanu faktycznego, czy obowiązują one w danym miejscu i czasie, 3) dokonanie prawnej kwalifikacji stanu faktycznego, czyli ustalanie sensu.