Personalizm

Czytaj Dalej

JAKICH ZNASZ PRZEDSTAWICIELI PERSONALIZMU? PODAJ ICH GŁÓWNE TEZY

Personalizm tomistyczny Jana Pawła II: Dla Wojtyły "personalizm nie tyle oznacza jakąś teorię osoby czy też teoretyczną naukę o sobie.

Co to jest personalizm? Jakich znasz przedstawicieli tego kierunku i jakie są ich główne tezy?

) oraz były inspiracją dla encykliki "Pacem in terris" Jana XXIII Rozróżnić trzeba personalizm jako postawę interpersonalną, która przejawia się szacunkiem, uznaniem praw i godności drugiej osoby, od personalizmu filozoficznego czy zaangażowanego światopoglądowo, dla których podstawowym zagadnieniem jest pojęcie osoby ludzkiej.

Personalizm jako jedna z odmian filozofii chrześcijańskiej Emanuela Mounier'a

Wyróżnia się w nim dwa nurty: personalizm integralny (MARITAIN) i personalizm otwarty ukształtowany przez Emmanuela Mounier'a.

PERSONALIZM

Mounier przeciwstawiał personalizm indywiduali­zmowi; w równej mierze przeciwstawia się on też etatyzmowi, tj. Reprezentatywną postacią współczesne­go personalizmu jest personalizm chrze­ścijański, nawiązujący do klasycznej tomistycznej koncepcji osoby (J.

Personalizm Edmunda Mouniera

To właśnie sprawiło, że personalizm uznał tak wielkie uznanie także wśród tych filozofów, którzy nie poczuwali się do związków z katolicyzmem czy w ogóle z religią: choć przychodzono z różnych miejsc, to jednak spotkanie było możliwe, był bowiem punkt wspólny – człowiek, ze swoją godnością i z tym, co w nim małe, a nawet groźne, człowiek – jednostka i człowiek – osoba.

Personalizm społeczny

Personalizm społeczny znalazł nowe ujęcie w nauczaniu Piusa XII, który w 1942 roku (orędzie wigilijne)ujął podstawowe warunki porządku i pokoju społecznego w pięciu punktach: zachowanie godności i prawosoby ludzkiej; obrona spoistości społeczeństwa, szczególnie zaś rodziny; uwzględnienie godności pracyludzkiej; przywrócenie porządku prawnego w życiu społecznym; wprowadzenie ducha chrześcijańskiegodo ustroju społecznego i organizacji państwa.

Personalizm tomistyczny Jakuba Maritaina jako jedna z odmian filozofii chrześcijańskiej

Za człowieka, który w pełni rozwinął personalizm i humanizm na gruncie pedagogicznym, uważa się Jacquesa Maritaina.

Personalizm chrześcijański

Kierunki daleko odchodzące od personalizmu: Indywidualizm – akcentuje sytuację niezależności bytu ludzkiego, ujmuje człowieka głównie od strony jego wolności, korzyści własnej, interesu, skuteczności w życiu społecznym, jawi się jako liberalny.

Trzy nurty personalizmu

Karol Wojtyła – personalizm Wojtyły jest skoncentrowany na kilku podstawowych tematach, wśród których główny problem to problem pracy, aktywności i godności osoby.

Personalizm czyli wychowanie jako wspieranie jednostki w rozwoju

  Personalizm kształtuje człowieka jako osobę, której niezwykła godność i możliwości rozwoju nie mają żadnego odpowiednika.

Personalizm

Z drugiej strony prawdziwy personalizm wyklucza jakikolwiek samolubny indywidualizm, szukający poparcia dla swoich własnych “interesów” kosztem innych.