Parafia św. Rocha w Jasieńcu

Parafia św. Rocha w Jasieńcu

Parafia Świętego Rocha w Jasieńcu – parafia rzymskokatolicka w Jasieńcu. Obsługiwana przez księży archidiecezjalnych. Mieści się przy ulicy Wareckiej. Parafia została erygowana w XIV wieku. Obecny kościół parafialny wybudowany w latach 1740-1747.

Czytaj Dalej

MAŁŻEŃSTWA literackie – od św. Aleksego do Ziembiewiczów.

MAŁŻEŃSTWA literackie – od św. Aleksego do Ziembiewiczów.

 

Małżeństwo to związek dwojga ludzi – kobiety i mężczyzny. Religia chrześcijańska dowodzi, iż pierwsze małżeństwo ustano–wił Bóg, stwarzając Adama i Ewę – pierwszych rodziców. Dwie osoby, które winna łączyć miłość, wzajemny...

Służyć temu, cóż ci jest w niebie  (Legenda o św. Aleksym) jako dewiza sztuki i literatury średniowiecznej.

  Kościół zakładał pierwsze szkoły ( parafialne, klasztorne i katedralne ) i uniwersytety.

ASCETA - św. ALEKSY

Rozdał swój majątek i ruszył na wędrówkę po świecie. Cały czas spędzał na modlitwie, żebrał, inni ludzie go nie obchodzili. Chodziło mu o całkowitą anonimowość. Chciał aby nikt go nie znał i mógł całkowicie poświęcić się Bogu. Został uznany za świętego (Maryja zeszła z ołtarza i kazała...

ASCETA - św. FRANCISZEK

W Asyżu założył zakon franciszkanów. Rozdał swój majątek. Wędrował po kraju wygłaszając kazania, które nawoływały do miłości do bliźniego.

Czy asceza prowadzi do świętości? Ideał ascety w kulturze i literaturze średniowiecza na podstawie Legendy o św. Aleksym

Wiek XV był wielkim bujnego rozwoju poezji religijnej i świeckiej. Na szczególną uwagę zasługuje literatura hagiograficzna (żywotopisarstwo świętych), która ukształtowała się już z pierwszych wiekach chrześcijaństwa (IV V wiek) na Wschodzie. Ten typ literatury związany jest z popularnym w...

Legenda o ś. Aleksym i Kwiatki św. Franciszka – dwa oblicza średniowiecznej ascezy

Asceza jest to wyrzeczenie się dóbr materialnych, ziemskich, postawa preferująca dobra duchowe, umartwienie ciała, by doskonalić się w cnocie. Celem postawy ascetycznej było osiągnięcie świętości. Ascetę cechowało postawienie wszystkiego na jedną kartę, maksymalizm postawy, tzn. całkowite...

Motyw śmierci w literaturze średniowiecznej na przykładzie Rozmowy mistrza Polikarpa ze Śmiercią, Pieśni o Rolandzie, Dziejów Tristana i Izoldy, Legendy o św. Aleksym.

Myśl o śmierci zajmowała bardzo ważne miejsce w literackim dorobku średniowiecza. Już od XI w. pojawiały się teksty określane mianem contemptus mundi, w których ukazywana była marność rozkoszy i wspaniałości doczesnego świata wobec nieubłaganej śmierci, która dosięgnie każdego człowieka...

Małżeństwa literackie od św. Aleksego do Ziembiewiczów

Małżeństwo to związek dwojga ludzi kobiety i mężczyzny. Religia chrześcijańska dowodzi, iż pierwsze małżeństwo ustanowił Bóg, stwarzając Adama i Ewę pierwszych rodziców. Dwie osoby, które winna łączyć miłość, wzajemny szacunek, zrozumienie..., nie tyle istotne jest zalegalizowanie związku...

Pięć dowodów na istnienie Boga św. Tomasza z Akwinu.

Pierwsza i bardziej przejrzysta wychodzi ze zjawiska ruchu, którego istnienie stwierdzamy na tym świecie przy pomocy zmysłów. Ale wszystko co się porusza, zostało pobudzone do ruchu przez coś innego, gdyż jest w możności do tego ku czemu jest poruszane. Ale poruszać może tylko to, co istnieje w...

Średniowieczne wzory świętości („Legenda o św. Aleksym”, „Kwiatki św. Franciszka”).

 

Średniowiecze to epoka, która stawiała przed literaturą zadanie, polegające na nieustannym przypominaniu człowiekowi, że jest śmiertelny i że jego życie na ziemi powinno być drogą do zbawienia i świętości. Wytworzyło tzw. wzorce osobowe, podane w formie gotowej, zalecanej do naśladowania. Jednym...

Średniowieczne wzorce osobowe na podstawie „Legendy o św. Aleksym”, „Pieśni o Rolandzie” i „Kroniki polskiej” Galla Anonima.

 

Literatura średniowieczna miała charakter dydaktyczno – moralizatorski. Ukazywała wzorce osobowe, które miały uczyć postępowania doskonałego, zapewniającego zbawienie wieczne, a za życia – szacunek ludzi. Najpopularniejszy w średniowieczu był wzorzec ascety, opisany w „Legendzie o św. Aleksym”...

Apokalipsa św. Jana

 

Apokalipsa św. Jana, ostatnia księga Nowego Testamentu, zapis wizji, jakiej autor doznał przebywając na wygnaniu. Zdaniem historyków chrześcijaństwa, samo objawienie, zgodnie z informacją przekazaną przez św. Jana, miało miejsce na wyspie Patmos, dokąd został on karnie zesłany z Efezu za rządów...

„Legenda o św. Aleksym”

 

- Aleksy

- jest jedynym potomkiem rodu książęcego

- przewyższa cnotą swoich rodziców - Eufamiana i Aglias

- złożył śluby czystości, dlatego opuszcza żonę w noc poślubną

- jego zgon znaczony był cudami (np. samoczynne bicie dzwonów, uzdrawianie chorych zapachem ciała)

- po śmierci rozpoznany...

Filozofia chrześcijańska w starożytności: św. Augustyn

Św. Augustyn (IV/V w. po Chr.) obok św. Tomasza uważany jest za gł. filozofa związanego z chrześcijaństwem, należy jednak pamiętać, że w myśli św. Augustyna pojawiają się też wątki manichejskie, sceptyckie i neoplatońskie. Słuchał on bowiem przez jakiś czas manichejczyków, potem zaś uległ...

Filozofia okresu średniowiecza. Realistyczny system św. Tomasza

Św. Tomasz z Akwinu (1225-1274) w sporej mierze nawiązywał do myśli i terminologii Arystotelesa. Najważniejsze odkrycie, które go dokonał w filozofii (zwł. w metafizyce) to było zwrócenie uwagi na to, że w każdym realnym bycie da się wyróżnić istotę i istnienie. Punktem wyjścia badań św. Tomasza...

Augustynizm XIII n.e. i św. Bonawentura

Anzelm (scholastyka), wiktorianie (mistyka), nowe pisma Arystotelesa, stoików, neoplatończyków ROZWÓJ: Wilhelm z Owernii (początek) – biskup Paryża, przeciwny doktrynom arystotelików arabskich (wieczność materii, konieczność stworzenia, pośredniość stworzenia, brak Opatrzności), wierny tradycji scholastycznej (zasady poznania dzięki oświeceniu boskiemu, bezpośrednie poznanie duszy, pojęcia dzięki odrębnej władzy ...

św. Tomasz z Akwinu, tomizm (chrześcijański arystotelizm XIII n.e.)

Wcześniej od Augustyna - augustynizm: filozofia chrześcijańska oparta na platonie (platoński idealizm)

od Tomasza - tomizm: filozofia chrześcijańska oparta na Arystotelesie (perypatetycki empiryzm) – nowy system, przyjęty najwcześniej przez szkołę dominikańską („młodszą” – starsza była wierna...

Nauka Pisma Świętego - świadectwo pierwszych gmin chrześcijańskich i św. Pawła

Są wypowiedzi w pismach, są także sformułowania, gdzie Jezus nazywa się Bogiem. Prolog świętego Jana mówi, że Bogiem było słowo. Inne teksty mówiące o tym, że Jezus nazywa siebie Bogiem to:

J 20, 28 - A Tomasz Mu odpowiedział: Pan mój i Bóg mój!

Dz 20,28 Troszczcie się o siebie samych...

Chrystologia św. Pawła

Chrystologię św. Pawła można przedstawić w kilku punktach, które ukazują Jezusa Chrystusa jako odwiecznego Syna Bożego, samego Boga, który stał się człowiekiem dla naszego zbawienia. U św. Pawła zauważa się rozłożenie akcentów. Nie zajmuje się on zasadniczo Jezusem historycznym.

O ile dla...

Chrystologia św. Pawła - Zmartwychwstały w perspektywie eschatologicznej

Pierwotny kerygmat, mający za centrum zmartwychwstanie, rozwija się w pierwszym rzędzie w kierunku eschatologii. Widać to szczególnie w pierwszych pismach pawłowych. W listach do Tesaloniczan znaczące miejsce zajmują tematy paruzji i zmartwychwstanie umarłych. Tłumaczyć to może potrzeba pilnego...