Parafia św. Marii Magdaleny w Wielichowie

Parafia św. Marii Magdaleny w Wielichowie

Parafia Świętej Marii Magdaleny w Wielichowie – rzymskokatolicka parafia w Wielichowie, należy do dekanatu wolsztyńskiego archidiecezji poznańskiej. Została utworzona w XIV wieku. Mieści się przy ulicy Szkolnej.

Czytaj Dalej

MAŁŻEŃSTWA literackie – od św. Aleksego do Ziembiewiczów.

Między nimi stanęła poezja, ta nierealna zjawa, która zajęła miejsce Marii. Od tej reguły odbiega powieść Marii Dąbrowskiej Noce i dnie, która jest obszerną panoramą małżeństwa Barbary Ostrzeńskiej i Bogu–miła Niechcica.

Służyć temu, cóż ci jest w niebie  (Legenda o św. Aleksym) jako dewiza sztuki i literatury średniowiecznej.

  Kościół zakładał pierwsze szkoły ( parafialne, klasztorne i katedralne ) i uniwersytety. Największym arcydziełem rzeźby gotyckiej jest u nas ołtarz Wita Stwosza w kościel Mariackim w Krakowie.

ASCETA - św. ALEKSY

Rozdał swój majątek i ruszył na wędrówkę po świecie. Cały czas spędzał na modlitwie, żebrał, inni ludzie go nie obchodzili. Chodziło mu o całkowitą anonimowość. Chciał aby nikt go nie znał i mógł całkowicie poświęcić się Bogu. Został uznany za świętego (Maryja zeszła z ołtarza i kazała...

ASCETA - św. FRANCISZEK

W Asyżu założył zakon franciszkanów. Rozdał swój majątek. Wędrował po kraju wygłaszając kazania, które nawoływały do miłości do bliźniego.

POEZJA MARII KONOPNICKIEJ

„Rota” Podmiot liryczny, czyli Maria Konopnicka składa przysięgę na wierność swojej ojczyźnie.

Czy asceza prowadzi do świętości? Ideał ascety w kulturze i literaturze średniowiecza na podstawie Legendy o św. Aleksym

Wiek XV był wielkim bujnego rozwoju poezji religijnej i świeckiej. Na szczególną uwagę zasługuje literatura hagiograficzna (żywotopisarstwo świętych), która ukształtowała się już z pierwszych wiekach chrześcijaństwa (IV V wiek) na Wschodzie. Ten typ literatury związany jest z popularnym w...

Legenda o ś. Aleksym i Kwiatki św. Franciszka – dwa oblicza średniowiecznej ascezy

Asceza jest to wyrzeczenie się dóbr materialnych, ziemskich, postawa preferująca dobra duchowe, umartwienie ciała, by doskonalić się w cnocie. Celem postawy ascetycznej było osiągnięcie świętości. Ascetę cechowało postawienie wszystkiego na jedną kartę, maksymalizm postawy, tzn. całkowite...

Motyw śmierci w literaturze średniowiecznej na przykładzie Rozmowy mistrza Polikarpa ze Śmiercią, Pieśni o Rolandzie, Dziejów Tristana i Izoldy, Legendy o św. Aleksym.

Myśl o śmierci zajmowała bardzo ważne miejsce w literackim dorobku średniowiecza. Już od XI w. pojawiały się teksty określane mianem contemptus mundi, w których ukazywana była marność rozkoszy i wspaniałości doczesnego świata wobec nieubłaganej śmierci, która dosięgnie każdego człowieka...

Małżeństwa literackie od św. Aleksego do Ziembiewiczów

Między nimi stanęła poezja, ta nierealna zjawa, która zajęła miejsce Marii. Od tej reguły odbiega powieść Marii Dąbrowskiej Noce i dnie, która jest obszerną panoramą małżeństwa Barbary Ostrzeńskiej i Bogumiła Niechcica.

Pięć dowodów na istnienie Boga św. Tomasza z Akwinu.

Pierwsza i bardziej przejrzysta wychodzi ze zjawiska ruchu, którego istnienie stwierdzamy na tym świecie przy pomocy zmysłów. Ale wszystko co się porusza, zostało pobudzone do ruchu przez coś innego, gdyż jest w możności do tego ku czemu jest poruszane. Ale poruszać może tylko to, co istnieje w...

Średniowieczne wzory świętości („Legenda o św. Aleksym”, „Kwiatki św. Franciszka”).

 

Średniowiecze to epoka, która stawiała przed literaturą zadanie, polegające na nieustannym przypominaniu człowiekowi, że jest śmiertelny i że jego życie na ziemi powinno być drogą do zbawienia i świętości. Wytworzyło tzw. wzorce osobowe, podane w formie gotowej, zalecanej do naśladowania. Jednym...

Średniowieczne wzorce osobowe na podstawie „Legendy o św. Aleksym”, „Pieśni o Rolandzie” i „Kroniki polskiej” Galla Anonima.

 

Literatura średniowieczna miała charakter dydaktyczno – moralizatorski. Ukazywała wzorce osobowe, które miały uczyć postępowania doskonałego, zapewniającego zbawienie wieczne, a za życia – szacunek ludzi. Najpopularniejszy w średniowieczu był wzorzec ascety, opisany w „Legendzie o św. Aleksym”...

Apokalipsa św. Jana

 

Apokalipsa św. Jana, ostatnia księga Nowego Testamentu, zapis wizji, jakiej autor doznał przebywając na wygnaniu. Zdaniem historyków chrześcijaństwa, samo objawienie, zgodnie z informacją przekazaną przez św. Jana, miało miejsce na wyspie Patmos, dokąd został on karnie zesłany z Efezu za rządów...

„Legenda o św. Aleksym”

 

- Aleksy

- jest jedynym potomkiem rodu książęcego

- przewyższa cnotą swoich rodziców - Eufamiana i Aglias

- złożył śluby czystości, dlatego opuszcza żonę w noc poślubną

- jego zgon znaczony był cudami (np. samoczynne bicie dzwonów, uzdrawianie chorych zapachem ciała)

- po śmierci rozpoznany...

Filozofia chrześcijańska w starożytności: św. Augustyn

Św. Augustyn (IV/V w. po Chr.) obok św. Tomasza uważany jest za gł. filozofa związanego z chrześcijaństwem, należy jednak pamiętać, że w myśli św. Augustyna pojawiają się też wątki manichejskie, sceptyckie i neoplatońskie. Słuchał on bowiem przez jakiś czas manichejczyków, potem zaś uległ...

Filozofia okresu średniowiecza. Realistyczny system św. Tomasza

Św. Tomasz z Akwinu (1225-1274) w sporej mierze nawiązywał do myśli i terminologii Arystotelesa. Najważniejsze odkrycie, które go dokonał w filozofii (zwł. w metafizyce) to było zwrócenie uwagi na to, że w każdym realnym bycie da się wyróżnić istotę i istnienie. Punktem wyjścia badań św. Tomasza...

Augustynizm XIII n.e. i św. Bonawentura

CECHY NURTU:

system prawowierny (filozofia zgodna z dogmatami), konserwatywny (wierność tradycji – Augustyn i jego platonizm z elementami mistyki i scholastyki), ale zmieniony trochę przez pisma Arystotelesa, stoików, neoplatończyków ; rozwinięty przez „starą szkołę franciszkańską”...

św. Tomasz z Akwinu, tomizm (chrześcijański arystotelizm XIII n.e.)

Wcześniej od Augustyna - augustynizm: filozofia chrześcijańska oparta na platonie (platoński idealizm)

od Tomasza - tomizm: filozofia chrześcijańska oparta na Arystotelesie (perypatetycki empiryzm) – nowy system, przyjęty najwcześniej przez szkołę dominikańską („młodszą” – starsza była wierna...

Nauka Pisma Świętego - świadectwo pierwszych gmin chrześcijańskich i św. Pawła

Są wypowiedzi w pismach, są także sformułowania, gdzie Jezus nazywa się Bogiem. Prolog świętego Jana mówi, że Bogiem było słowo. Inne teksty mówiące o tym, że Jezus nazywa siebie Bogiem to:

J 20, 28 - A Tomasz Mu odpowiedział: Pan mój i Bóg mój!

Dz 20,28 Troszczcie się o siebie samych...

Chrystologia św. Pawła

Chrystologię św. Pawła można przedstawić w kilku punktach, które ukazują Jezusa Chrystusa jako odwiecznego Syna Bożego, samego Boga, który stał się człowiekiem dla naszego zbawienia. U św. Pawła zauważa się rozłożenie akcentów. Nie zajmuje się on zasadniczo Jezusem historycznym.

O ile dla...