Parafia św. Aleksego w Przedborzu

Parafia św. Aleksego w Przedborzu

Parafia św. Aleksego w Przedborzu – Jedna z 8 parafii dekanatu przedborskiego diecezji radomskiej. W średniowieczu Przedbórz, usytuowany przy brodzie nad Pilicą, należał do parafii Policzko, a dochody z przeprawy przez rzekę czerpane były przez klasztor w Trzemesznie. W Przedborzu prawdopodobnie ok. 1278 powstała kaplica. W osadzie bywał Bolesław Wstydliwy wraz ze swą świtą oraz z żoną...

Czytaj Dalej

MAŁŻEŃSTWA literackie – od św. Aleksego do Ziembiewiczów.

Biorąc ślub, Aleksy zdeklarował się żyć z małżonką i troszczyć się o nią aż do śmierci. Jego dalsze losy świadczą o tym, że Bóg przyjął ten czyn jako część poświęcenia i samoumartwiania się Aleksego i bohater dostąpił zbawienia.

Służyć temu, cóż ci jest w niebie  (Legenda o św. Aleksym) jako dewiza sztuki i literatury średniowiecznej.

Aleksy znosił okrutne męki, leżał szesnaście  lat pod schodami na dworze ojca, gdzie wylewano na niego pomyje. Aleksy pozostawił list wyjaśniający kim był.

ASCETA - św. ALEKSY

Rozdał swój majątek i ruszył na wędrówkę po świecie. Cały czas spędzał na modlitwie, żebrał, inni ludzie go nie obchodzili. Chodziło mu o całkowitą anonimowość. Chciał aby nikt go nie znał i mógł całkowicie poświęcić się Bogu. Został uznany za świętego (Maryja zeszła z ołtarza i kazała...

Czy asceza prowadzi do świętości? Ideał ascety w kulturze i literaturze średniowiecza na podstawie Legendy o św. Aleksym

Aleksy, wyrzekając się rodziny i dotychczasowego życia w bogactwie, dokonał tego oczyszczenia. Każdy chory, który dotknął ciała Aleksego, był natychmiast uzdrawiany : „Kogokole para zaleciała Ot tego świętego ciała, Który le chorobę miał, Natemeście zdrowi ostał”.

Motyw śmierci w literaturze średniowiecznej na przykładzie Rozmowy mistrza Polikarpa ze Śmiercią, Pieśni o Rolandzie, Dziejów Tristana i Izoldy, Legendy o św. Aleksym.

Niewinne dziecko prowadzi procesję z papieżem i kardynałem do domu Eufamiana, ojca Aleksego. Tam odnajduję zmarłego Aleksego, trzymającego w ręku zwiniętą kartkę papieru, którą tylko jego żonie udaje się wyjąć.

Małżeństwa literackie od św. Aleksego do Ziembiewiczów

Biorąc ślub, Aleksy zdeklarował się żyć z małżonką i troszczyć się o nią aż do śmierci. Jego dalsze losy świadczą o tym, że Bóg przyjął ten czyn jako część poświęcenia i samoumartwiania się Aleksego i bohater dostąpił zbawienia.

Średniowieczne wzory świętości („Legenda o św. Aleksym”, „Kwiatki św. Franciszka”).

Aleksego, św. Aleksego, który w egoistycznym dążeniu do świętości własnej unieszczęśliwił rodziców i żonę, a w przededniu śmierci spisał swoje dzieje, aby jego uczynki jednak nie pozostały w ukryciu.

Średniowieczne wzorce osobowe na podstawie „Legendy o św. Aleksym”, „Pieśni o Rolandzie” i „Kroniki polskiej” Galla Anonima.

Aleksym”, znanej w Europie już w XI wieku. W czasie śmierci Aleksego działy się cuda: dzwony same dzwoniły, chorzy odzyskiwali zdrowie.

„Legenda o św. Aleksym”

Aleksego - rozdawanie pieniędzy ubogim - żebracze życie, narażanie się na celowe poniżenie - największa ofiara - miłość do ojca - nie żąda chwały, jest ubogim i skromnym człowiekiem - asceza pogłębiona przez przypadkowy powrót do Rzymu - spędza nierozpoznany 16 lat u schodów do pałacu swego ojca - legenda - pochodzi z Syrii z V - VI w.

Ideał św.Ascety w „Legendzie o św. Aleksym”

Aleksy swoje życie podporządkowuje śraedniowiecznym hasłom „Ora et labora „ -(módl się i pracuj) oraz „Memento mori” (pamiętaj o śmierci ).

Średniowieczny bohater pozytywny - Legenda o św. Aleksym

) stworzono legendę o Kazimierzu Korsaku, dokładnym polskim wcieleniu Aleksego: szlachcic wyrzeka się majątku i tytułów, po latach umartwień wraca na swą własną wieś i pracuje jako sługa u własnego chłopa pańszczyźnianego.

ASCETA - św. FRANCISZEK

W Asyżu założył zakon franciszkanów. Rozdał swój majątek. Wędrował po kraju wygłaszając kazania, które nawoływały do miłości do bliźniego.

Legenda o ś. Aleksym i Kwiatki św. Franciszka – dwa oblicza średniowiecznej ascezy

Z drugiej strony jakże Aleksy jest obojętny na los rodziców – był ich jedynym synem, zniknął, a oni nie wiedzą, co się z nim dzieje, gdzie jest! Aleksego – poślubił ją i porzucił. Aleksego.

Pięć dowodów na istnienie Boga św. Tomasza z Akwinu.

Pierwsza i bardziej przejrzysta wychodzi ze zjawiska ruchu, którego istnienie stwierdzamy na tym świecie przy pomocy zmysłów. Ale wszystko co się porusza, zostało pobudzone do ruchu przez coś innego, gdyż jest w możności do tego ku czemu jest poruszane. Ale poruszać może tylko to, co istnieje w...

Apokalipsa św. Jana

 

Apokalipsa św. Jana, ostatnia księga Nowego Testamentu, zapis wizji, jakiej autor doznał przebywając na wygnaniu. Zdaniem historyków chrześcijaństwa, samo objawienie, zgodnie z informacją przekazaną przez św. Jana, miało miejsce na wyspie Patmos, dokąd został on karnie zesłany z Efezu za rządów...

Filozofia chrześcijańska w starożytności: św. Augustyn

Św. Augustyn (IV/V w. po Chr.) obok św. Tomasza uważany jest za gł. filozofa związanego z chrześcijaństwem, należy jednak pamiętać, że w myśli św. Augustyna pojawiają się też wątki manichejskie, sceptyckie i neoplatońskie. Słuchał on bowiem przez jakiś czas manichejczyków, potem zaś uległ...

Filozofia okresu średniowiecza. Realistyczny system św. Tomasza

Św. Tomasz z Akwinu (1225-1274) w sporej mierze nawiązywał do myśli i terminologii Arystotelesa. Najważniejsze odkrycie, które go dokonał w filozofii (zwł. w metafizyce) to było zwrócenie uwagi na to, że w każdym realnym bycie da się wyróżnić istotę i istnienie. Punktem wyjścia badań św. Tomasza...

Augustynizm XIII n.e. i św. Bonawentura

CECHY NURTU:

system prawowierny (filozofia zgodna z dogmatami), konserwatywny (wierność tradycji – Augustyn i jego platonizm z elementami mistyki i scholastyki), ale zmieniony trochę przez pisma Arystotelesa, stoików, neoplatończyków ; rozwinięty przez „starą szkołę franciszkańską”...

św. Tomasz z Akwinu, tomizm (chrześcijański arystotelizm XIII n.e.)

Wcześniej od Augustyna - augustynizm: filozofia chrześcijańska oparta na platonie (platoński idealizm)

od Tomasza - tomizm: filozofia chrześcijańska oparta na Arystotelesie (perypatetycki empiryzm) – nowy system, przyjęty najwcześniej przez szkołę dominikańską („młodszą” – starsza była wierna...

Nauka Pisma Świętego - świadectwo pierwszych gmin chrześcijańskich i św. Pawła

Są wypowiedzi w pismach, są także sformułowania, gdzie Jezus nazywa się Bogiem. Prolog świętego Jana mówi, że Bogiem było słowo. Inne teksty mówiące o tym, że Jezus nazywa siebie Bogiem to:

J 20, 28 - A Tomasz Mu odpowiedział: Pan mój i Bóg mój!

Dz 20,28 Troszczcie się o siebie samych...