Odruch toniczny szyjny asymetryczny

Odruch toniczny szyjny asymetryczny, ATOS – odruch fizjologiczny, zaliczany do odruchów prymitywnych, występuje u noworodków od chwili urodzenia do 6. miesiąca życia. Przetrwanie tego odruchu ponad 6 miesiąc życia dziecka świadczy o nieprawidłowym funkcjonowaniu ośrodkowego układu nerwowego, co może w późniejszych okresach życia przejawiać się zaburzeniem rozwoju funkcji...

Czytaj Dalej

Szyfrowanie symetryczne i niesymetryczne

Kryptografia asymetryczna lub z kluczem publicznym (ang.

Kręgi szyjne

Jedną z najbardziej charakterystycznych właściwości kręgów szyjnych jest budowa ich wyrostków poprzecznych.

Pierwszy kręg szyjny

Wyrostki poprzeczne są dłuższe, mocniejsze i znacznie bardziej bocznie rozstawione niż innych kręgów szyjnych, ponieważ służą za miejsce przyczepu mięśni obracających głowę, stanowiąc długie ramię dźwigni tych mięśni.

Drugi kręg szyjny.

Drugi kręg szyjny jest zwany kręgiem obrotowym (axis]), ponieważ tworzy oś, dokoła której obraca się kręg szczytowy wraz z głową.

Siódmy kręg szyjny

Otwór wyrostków poprzecznych zwykle jest mniejszy od innych, choć może być i tej samej wielkości, często asymetryczny, nieraz podwójny, niekiedy w ogóle nie występuje. Czasem listewka przednia jest silnie rozwinięta, oddziela się od kręgu i występuje samodzielnie jako żebro szyjne.

Żebra szyjne

Również szósty kręg szyjny może być wyposażony w żebro szyjne: nawet na czwartym kręgu zostały stwierdzone samodzielne szczątki żebra, jako bardzo rzadka odmiana, natomiast nie stwierdzono ich na piątym.

Trójkąt tętnicy szyjnej

W dolnym kącie trójkąta jest wyczuwalny guzek przedni wyrostka poprzecznego szóstego kręgu szyjnego (tuberculum caroticum)\ powyżej przy brzegu m. szyjnej wspólnej.

Część szyjna przełyku

Część szyjna przełyku sięga od 6 kręgu szyjnego do 2 kręgu piersiowego i przylega do powięzi przedkręgowej z którą łączy się luźną tkanką łączną.

Stosunek części szyjnej tchawicy

Bardziej powierzchownie, w przestrzeni ograniczonej blaszką powierzchowną i przedtchawiczą powięzi szyi przebiega poprzeczny, silny łuk żylny (arcus venosus juguli) łączący obie żyły szyjne przednie.

Część szyjna grasicy

Powierzchnia przednia części szyjnej grasicy przylega do blaszki przedtchawiczej powięzi szyjnej oraz do m. Rozmiary części szyjnej są bardzo zmienne.

Kłębek szyjny

Jego szczególnie ścisły związek z włóknami nerwowymi i bliskie sąsiedztwo z zatoką tętnicy szyjnej nasuwają przypuszczenie, że służy on do regulowania ciśnienia krwi, podobnie jak zatoka tętnicy szyjnej. szyjnej wspólnej.

Tętnica szyjna wspólna

szyjna wspólna (a.

Część piersiowa tętnicy szyjnej wspólnej lewej

szyjnej wspólnej lewej biegnie nieco skośnie w górnym odcinku jamy śródpiersiowej przedniej ku górze i w stronę lewą, i dopiero na poziomie górnej granicy stawu mostkowo-obojczykowego przechodzi w część szyjną, kierując się już bardziej stromo ku górze podobnie jak t. szyjna wspólna prawa.

Tętnica szyjna zespolenia

szyjna wspólna jest główną tętnicą szyi i głowy, to jednak u ludzi młodych po podwiązaniu jej z drugostronnymi gałęziami tętnic szyjnych i z gałęziami t. szyjnej zewnętrznej (sieć karkowa; P- dalej).

Podział tętnicy szyjnej wspólnej.

Różnice wieku i różnice płciowe nie są znane, natomiast nierzadko podział jest asymetryczny i obustronna różnica dochodzić może do wysokości całego kręgu.

Zatoka tętnicy szyjnej

językowo-gardło-wego, a przypuszczalnie również — części szyjnej pnia wspólczulnego. odruch zatoki t. szyjnej.

Odmiany tętnicy szyjnej wspólnej

szyjnej zewnętrznej, jak t. szyjna wspólna wysyła t. szyjnej zewnętrznej, wtedy niepodzielny pień szyjny przejmuje jej gałęzie.

Podział tętnicy szyjnej wspólnej

Różnice wieku i różnice płciowe nie są znane, natomiast nierzadko podział jest asymetryczny i obustronna różnica dochodzić może do wysokości całego kręgu.

Zatoka tętnicy szyjnej

odruch zatoki t. szyjnej. Odruch odbywa się przypuszczalnie w samej ścianie naczynia. szyjnej wspólnej lewej odchodzącej bezpośrednio z łuku aorty.

Tętnica szyjna wewnętrzna

szyjnej zewnętrznej. szyjna wspólna, również t. szyjna wewnętrzna jest w znacznym stopniu naczyniem typu sprężystego. szyjnej wewnętrznej podobnie jak t.