Napełnianie jelit

Czytaj Dalej

Choroby układu pokarmowego - Ostre zapalenie jelit

Choroba ta spowodowana jest zjedzeniem pokarmu nieświeżego lub zakażonego bakteriami (najczęściej z grupy Sallmonella i Shigella).

Ostre zapalenie objawia się bolesnością całego brzucha, biegunką, wymiotami, niekiedy także podwyższoną temperaturą ciała. Stolce są rozwolnione, wodniste lub...

Choroby układu pokarmowego - Przewlekłe zapalenie jelit

Jest wynikiem ostrego zapalenia jelit, ale może także rozwinąć się pod wpływem przewlekle działających czynników uszkadzających przewód pokarmowy (np.

Choroby układu pokarmowego - Rak jelita grubego

Jeżeli guz umiejscowiony jest w wyższym odcinku jelita grubego a więc we wstępnicy i poprzecznicy, objawy są niecharakterystyczne: uczucie pełności, biegunki na przemian z zaparciami. Guz w niższym odcinku jelita grubego powoduje zaparcia, stolce cienkie, uformowane jak ołówki.

Jelita - Informacje ogólne

Jelito grube Jelito grube, składa się z części rozpoczynającej się ślepo poniżej ujścia jelita cienkiego, zwanej jelitem ślepym, od którego odchodzi, zwisając do miednicy małej, wyrostek robaczkowy.

Jelito grube

Do cech typowych jelita grubego należą: 1) równomierne wypuklenia ściany jelita (haustra coli) i przedzielające je wcięcia, którym na powierzchni wewnętrznej odpowiadają fałdy półksiężycowate (plicae semilunares coli); 2) wzmocnienia mięśniówki podłużnej, taśmy okrężnicy (taeniae coli), które w liczbie trzech biegną wzdłuż jelita w równych od siebie odstępach; wreszcie 3) małe zwykle wypełnione tłuszczem ...

Jelito ślepe

cąecum) jest początkowym odcinkiem jelita grubego długości około 7—8 cm; położone jest poniżej ujścia jelita cienkiego w dole biodrowym prawym.

Jelito cienkie

Pomimo tej ruchomości jednak zachowany jest ogólny plan położenia jelit cienkich, a mianowicie zwykle po stronie lewej i u góry znajdują się pętle jelita czczego, po stronie prawej i u dołu pętle jelita krętego.

Zmiany rozwojowe jelit

Jelito ślepe układa się teraz po stronie prawej u góry pod wątrobą; zgięcie okrężnicy lewe (flexura coli sinistra) przesuwa się w dalszym ciągu ku górze i na lewo, przy czym początkowa część końcowego odcinka jelita wchodzi w skład okrężnicy poprzecznej i tworzy jej końcowrą trzecią cześć długości.

Krezka jelita cienkiego

W tym czasie wskutek obrotu pętli pępkowej zgięcie dwunastniczo-jelitowe z linii pośrodkowej przesunęło się na lewo, tak że nasada krezki jelita cienkiego kieruje się teraz od zgięcia dwunastniczo-jelitowego na wysokości 2 kręgu lędźwiowego po stronie lewej skośnie ku dołowi i na prawo, i kończy się na wysokości stawu krzyżowo-biodrowego prawego.

Jelito cienkie

Nic tylko jednak długość wpływa na zwiększenie powierzchni, istnieją jeszcze inne środki zwiększenia jej na małej przestrzeni: błona śluzowa jelita cienkiego wytwarza bowiem fałdy okrężne (plicae circulares), około 5 mm wysokie, i małe, gęsto obok siebie ułożone kosmkowate wypustki (villi intestinales) wysokości około 0,7 mm, które wpuklając się do światła jelita, wielokrotnie powiększają jej powierzchnię.

Długość jelita cienkiego

Jelito cienkie dzielimy na trzy części: dwunastnicę, jelito czcze i jelito kręte, czyli krętnicę (zwaną dawniej jelitem biodrowym).

Jelito czcze

Jelito czcze (intestinum jejuiium; jejunum = czczy) rozpoczyna się przy zgięciu dwunastniczo-jelitowym, jelito kręte, czyli krętnica (intestinum ileum; eileein= skręcać, owijać), kończy się ujściem do jelita grubego na granicy jelita ślepego i okrężnicy wstępującej.

Różnice między jelitem czczym i krętym

Jelito kręte: 1) jest węższe; 2) błona mięśniowa jest nieco słabsza niż w jelicie czczym, jednak wewnętrzna warstwa okrężna mięśniówki zawsze jeszcze przeważa nad zewnętrzną warstwą podłużną, tak samo jak w jelicie czczym; wskutek tego na przekrojach podłużnych ściany jelita silnie się rozchodzą, na przekrojach poprzecznych to nie występuje; 3) błona śluzowa jest bardziej blada, słabiej unaczyniona; 4) fałdy okrężne są ...

Położenie jelita cienkiego

W dwóch miejscach jelito ruchome jest przytwierdzone bezpośrednio do tylnej ściany brzucha: i) w przejściu dwunastnicy w jelito czcze na lewyui obwodzie 2 kręgu lędźwiowego (zgięcie dwunastniczo-jeli-towe) i 2) w przejściu jelita krętego w jelito grube w dole biodrowym prawym.

Stosunek do otrzewnej, krezka i ruchomość jelita cienkiego

Poszczególne pętle poruszają się czynnie wskutek perys tal tyki ściany jelita przesuwając się między innymi pętlami, jak również biernie, przy czym mogą występować większe przemieszczenia jelit.

Błona mięśniowa jelita cienkiego

Ruchy wahadłowe polegają na naprzemiennym skracaniu i wydłużaniu poszczególnego odcinka pętli jelitowej, w wyniku czego treść przesuwa się to w jedną, to w drugą stronę. Ściana jelita «waha» się w kierunku długościowym w jedną i drugą stronę.

Ruchy odcinkowe jelita cienkiego

Te rytmiczne ruchy mieszania odbywają się częściej w górnej części jelita (co 3—4 sekundy), rzadziej w części dolnej (co 4—12 sekund).

Ruchy robaczkowe jelita cienkiego

W warunkach chorobowych ruchy robaczkowe mogą się wzmagać, być zwolnione lub ustać zupełnie (w przypadku porażenia jelit) albo nawet przybrać kierunek odwrotny, od dolnej części jelita w górę (anty-perystaltyka).

Tkanka podśluzowa jelita cienkiego

Błonę śluzową właściwą jelita cienkiego znamionują obfite większe fałdy okrężne i nader liczne drobne wyniosłości zwane kosmkami jelitowymi.

Fałdy okrężne jelita cienkiego

W stanie silnego wypełnienia jelita fałdy obniżają się, jednak nie giną w całości, jak to ma miejsce w żołądku czy w jelicie grubym. Fałdy okrężne wyczuwamy z zewnątrz, przesuwając opróżnione jelito między końcami palców; fałdy te przeświecają przez ścianę jelita silnie wzdętego gazami.