Naczynia

Czytaj Dalej

NACZYNIA ZBIORCZE

Odróżniamy bowiem naczynia chłonne powierzchowne (vasa lymphatica siiperficialia), czyli skórne, oraz naczynia chłonne głębokie (vasa lymphatica profunda), czyli pod po więziowe.

NACZYNIA CHŁONNE GŁĘBOKIE

Znacznie mniej liczne niż naczynia powierzchowne, mają one niektóre właściwości wspólne im wszystkim; naczynia te są: 1) satelitami naczyń krwionośnych; 2) w przebieg ich często są włączone węzły chłonne; 3) naczynia tej samej grupy mają liczne zespolenia; 4) z wyjątkiem tętnic śródręcznych i palcowych prawie zawsze dwa lub trzy naczynia chłonne towarzyszą jednej tętnicy.

Naczynia

W Litanii loretańskiej Maryja jest wzywana jako „Naczynie duchowne”, „Naczynie czcigodne” i „Naczynie osobliwe nabożeństwa”.

NACZYNIA I NERWY NACZYŃ KRWIONOŚNYCH

W naczyniach włosowatych oraz w tętniczkach do i mm średnicy ścianę naczynia odżywia krew w nim płynąca. Obok własnych naczyń krwionośnych w ścianach naczyń krwionośnych występują również naczynia limfatyczne odprowadzające z nich limfę do naczyń limfatycznych towarzyszących naczyniom.

NACZYNIA WŁOSOWATE

Podobnie jak naczynia włosowate krwionośne, również naczynia włosowate limfatyczne zbudowane są ze śródbłonka, bardzo cienkiej błonki podstawnej oraz włókienek kratkowych.

Naczynia chłonne tarczowe

Możemy tu wyróżnić naczynia chłonne przyśrodkowe oraz boczne; i jedne, i drugie uchodzą do górnych węzłów szyjnych głębokich, przy czym naczynia przyśrodkowe często dochodzą do nich pośrednio przez drobny węzeł przed-krtaniowy.

UKŁAD NACZYŃ TĘTNICZYCH ROZWÓJ

Różnicowanie poszczególnych części pierwotnej sieci naczyniowej kierowane jest przez szereg czynników: i) przez czynniki dziedziczne wytyczające drogę naczyń, 2) przez budowę i funkcję narządów, do których naczynia te wnikają i 3) przez charakter ciśnienia hydrostatycznego i hydrodynamicznego krwi płynącej przez naczynie.

Zastawki naczyń chłonnych

Występowaniu zastawek należy przypisywać, żc prąd limfy w naczyniach chłonnych, podobnie jak prąd krwi w żyłach, nic cofa się i skierowany jest w jedną stronę; naczynia chłonne prowadzą swą zawartość tylko w kierunku clośrodkowym.

NACZYNIA CHŁONNE wątroby

Naczynia chłonne wątroby biegnące w więzadle wątrobno-dwunastniczym (tak samo jak naczynia pęcherzyka żółciowego, p. Naczynia powłoki otrzewnej przepony łączą się z naczyniami opłucnej.

Wczesny okres rozwoju serca i naczyń krwionośnych

Krew zaczyna krążyć w całym układzie krwionośnym, który różnicuje się na naczynia tętnicze (arteriae), wyprowadzające krew z serca aż do sieci naczyń włosowatych (vasa capillaria), i na naczynia żylne (venae), odprowadzające krew z tej sieci do serca.

Kierunek naczyń

Z reguły narząd czerpie swe unaczymenie z najbliższego sąsiedztwa, które wysyła do niego naczynie główne; poza tym narząd ten przeważnie otrzymuje krew również, choć zazwyczaj w znacznie mniejszym stopniu, z obszarów sąsiednich przez naczynia pomocnicze, które nieraz odgrywają jednak bardzo ważną rolę.

Śródbłonek naczyń jako gruczoł dokrewny - charakterystyka wydzielanych substancji w stanach fizjologii i patologii ze szczególnym uwzględnieniem: EDRF, EDHF, ET, PGI2, TXA2, histaminy)

W warunkach fizjologicznych, kiedy nastepuje stałe uwalnianie endoteliny w niewielkich ilościach do światła naczynia, prawdopodobnie rolę odgrywa właśnie powyższy schemat. Jest jedną z najsilniejszych substancji rozkurczających naczynia.

Unaczynienie i unerwienie ściany naczyń chłonnych

Małym naczyniom towarzyszy jedno naczynie włosowate krwionośne, nieco większym dwa, które zespalając się z sobą dokoła naczynia limfatycznego wytwarzają gęstą siatkę.

POWIERZCHOWNE NACZYNIA I WĘZŁY

Oprócz powyższych naczynia chłonne skórne przednio-bocznej ściany brzucha towarzyszą również naczyniom krwionośnym powierzchownym okalającym biodro, które biegną wzdłuż grzebienia biodrowego .

Naczynia tętnicze śledziony

Według innych przechodzą one w szerokie naczynia zawło-sowate żylne, zwane zatokami śledziony (sinus lienis). 1 °w °puszeza (chwilowo) naczynia i krążenie staje się otwarte, w drugim krążenie Kst zamknięte (w naczyniach krwionośnych).

Naczynia krwionośne

Z naczyń większych służących tylko do przewodzenia krwi tętnicami (arteriae l) nazywamy wszystkie naczynia, które bez względu na fizjologiczny skład krwi wiodą krew z serca do narządów ciała; żyłami (venae) nazywamy naczynia, które odprowadzają krew z narządów do serca, również niezależnie od fizjologicznego składu krążącej w nich krwi.

Naczynia chłonne jelita cienkiego

Naczynia chłonne — mleczowe (vasa chyli/era) jelita, jak wyżej wspomniano, pobierają tłuszcze; dlatego też limfę naczyń chłonnych jelita ze wrzględu na jej białawe zabarwienie nazwano mleczem (chylus), a naczynia chłonne jelit — naczyniami mleczowymi.

PRZEBIEG, ROZGAŁĘZIENIA I POŁĄCZENIA NACZYŃ KRWIONOŚNYCH

O ile wielkie naczynia w ciągu rozwoju zarodkowego zawiązują się embrionalnie jako jednolite cewy, o tyle naczynia obwodowe powrstają z sieci włosowatej.

GŁĘBOKIE NACZYNIA I WĘZŁY ŚCIANY BRZUCHA

Podpowięziowe naczynia chłonne ściany brzucha i miednicy towarzyszą naczyniom krwionośnym. Poza tymi drogami naczynia chłonne międzymięśniowe przednio-bocznej ściany brzucha towarzyszą segmentalnym naczyniom krwionośnym.

Naczynia i nerwy kości

z naczyniami biegnącymi w kanałach odżywczych Podobne jest unaczynienie większości kości płaskich i wielu kości krótkich; i tutaj poza układem naczyniowym okostnej tych kości jest jeden otworek lub więcej otworków, przez które biegną naczynia do szpiku czerwonego.