Maximilien de Béthune de Sully

Maximilien de Béthune de Sully

Maximilien de Béthune de Sully (ur. 13 grudnia 1560 w Rosny k. Mantes-la-Jolie (Yvelines) – zm. 21 grudnia 1641 w Villebon (Eure-et-Loir), k. Chartres) – francuski polityk, hugenot, zwolennik i przyjaciel króla Henryka IV, marszałek Francji. Walczył w armii Henryka, a gdy ten objął tron, w 1596 został zarządcą finansów królestwa, a potem ministrem skarbu i zwierzchnikiem administracji. Będąc...

Czytaj Dalej

Sully Maximilien de Béthune

 

Książę (1560-1641), francuski mąż stanu. Wychowany w duchu hugenockim, niemal cudem uniknął śmierci podczas nocy św. Bartłomieja (1572). W 1576 przyłączył się do armii Henryka z Nawarry; wyróżnił się jako dowódca i znacznie przyczynił się do zdobycia przez Henryka tronu francuskiego.

Gdy ten...

Coligny Gaspard de, seigneur de Châtillon

 

(1519-72), Francuski arystokrata z domu Montmorency, mianowany w 1552 admirałem Francji. W 1557 dostał się do niewoli hiszpańskiej i podczas pobytu w więzieniu przeszedł na kalwinizm (J. Kalwin).

Jego wysoka pozycja społeczna przydała wagi sprawie hugenotów w pierwszej fazie francuskich wojen...

ARMAND de BELLEVUE (de Beauvoir, de Bellovisu) OP

jest autorem Tractatus de declaratione difficilium dictorum et dictionum in theologia et philosophia, Pavia 1480; Commentarium in libr um S. Thomae de ente et essentia, Pd 1482, znany także w szkołach domin, w Polsce na pocz.

FÉNELON de Salignac de La Mothe FRANÇOIS abp.

należy Traitéde l'éducation des filles (P 1687, 19531 6 ; O wychowaniu młodzieżypłci żeńskiej, Wwa 1823), w którym jako jeden zpierwszych zwrócił uwagę na potrzebę systematycznegokształcenia kobiet; podał także praktyczne wskazówki wychowawczez uwzględnieniem psychiki i roli kobiety w rodziniei społeczeństwie; wg F.

CONDORCET Marie Jean Antoine de Caritat de (1743 - 1794)

Nie został zidentyfikowany, ale zapadła decyzja, by skrajnie już wycieńczonegouczonego przewieźć na dalsze śledztwo do Paryża. Delsaux.

ORDER ŻELAZNEJ KORONY (Ordre de la Couronne de Fer)

Ustanowiony 23 V 1805 przez Napoleona w kilka dni po jego koronacji w Mediolanie na króla Italii. Przeznaczony był pierwotnie dla Włochów, wkrótce zaczęto go nadawać także Francuzom. Była to stylizowana żelazna korona Longobardów, mieszcząca, zgodnie z legendą, jeden z trzech gwoździ użytych do...

ARMEE DE L'AIR - francuskie siły powietrzne

Poprawa tego stanu, która nastąpiła w końcu de­kady, była już spóźniona. Armee de 1'Air dysponowała 740nowoczesnymi myśliwcami i ok.

FFI (Forces Francaises de 1'lnterieur) - francuskie siły wewnętrzne

Jeana-Marie de *Lattre de Tassigny, która jako Armee B wylądowała w południo­wej Francji.

GAULLE CHARLES de (1890-1970) - polityk

Mówił: „Ja, generał de Gaulle, znaj­dujący się obecnie w Londynie, wzywam francuskich oficerów i żoł­nierzy, inżynierów i robotników, specjalistów w dziedzinie przemysłu zbrojeniowego, którzy znajdują się lub w przyszłości znajdą się na tery­torium brytyjskim, do nawiązania kontaktu ze mną.

HORTHY de NAGYBANYA MIKLÓS (1868-1957) - admirał

Próbo­wał przeciwstawiać się presji nie­mieckiej, nasilającej się w latach trzydziestych i utrzymywać popraw­ne stosunki z państwami demokracji zachodniej.

JOUBERT DE LA FERTE PHILIP (1897-1965) - generał

Brytyjski oficer, od czerwca 1941 r. był szefem Dowództwa Obrony Wybrzeża (Coastal Command). Do tego czasu samoloty Coastal Command zniszczyły tylko dwa niemieckie okręty podwodne, nato­miast do lutego 1943 r., gdy Joubert przeszedł na stanowisko inspektora generalnego *RAF, liczba zniszczo­nych U-bootów...

LECLERC PHILIPPE właśc. Jacques Philippe de Hauteclocąue (1902-1947) - marszałek

Charles'a de *Gaulle,a. , wysłany przez de Gaulle'a na Daleki Wschód, podpi­sał jako reprezentant Francji akt ka­pitulacji wojsk japońskich.

MOSQUITO, De Havilland - samolot

Brytyjski samolot, uznany za jeden z najbardziej wszechstronnych sa­molotów II wojny światowej, po­wstał w zakładach De Havilland, które rozpoczęły prace projektowe w 1938 r.

GERMAINE DE STAËL

Teoretyk epoki romantyzmu. Zafascynowana tym co tajemnicze. Literaturę dzieliła ze względu na położenie geograficzne. Wykreowały się dwie postawy: 1.  aktywna, chętna do radykalnych zmian, energiczna 2.  bierna, pesymistyczna, charakteryzująca się ucieczką od rzeczywistości

GERMAINE DE STAËL

Teoretyk epoki romantyzmu. Zafascynowana tym co tajemnicze. Literaturę dzieliła ze względu na położenie geograficzne.

Wykreowały się dwie postawy:

1.  aktywna, chętna do radykalnych zmian, energiczna

2.  bierna, pesymistyczna, charakteryzująca się ucieczką od rzeczywistości

ALFRED DE MUSSEL

Napisał utwór „Spowiedź dziecięcia wieku”.

INNE NAZWY ZWIĄZANE Z EPOKĄ - FIN DE SIECLE

Koniec wieku. Styl bycia końca XIX wieku.