LUSTRO

Lustro jeziora, stawu, rzeki itp. Pić do lustra bez towarzystwa, w samotności.

Pan Cogito obserwuje w lustrze swoją twarz

Wielokrotnie podejmowane próby samodoskonalenia, uszlachetnienia własnego „ja”, skończyły się fiaskiem: przed lustrem twarz odziedziczona / worek gdzie fermen­tują dawne mięsa / żądze i grzechy średniowieczne / peleolityczny głód i strach.

Lustro

Wśredniowieczu posługiwano się małymi, płaskimi lusterkami(XIII-XIV w. ; 3) lustrowanie; 4) —> parochet.