Wrodzony zrost kości

Wrodzony zrost kości (synostosis congenita) jest wynikiem zaburzeń proce­sów formowania się szczelin stawowych. Zmiany tego typu spotyka się w oko­licy stawu łokciowego, kości stepu i nadgarstka. Rzadziej pojawia się zrost ramienno-łokciowy (synostosis humeroulnaris) w wyproście; kość łokciowa jest...

Zablokowania w połączeniach kości guzicznych (ogonowych)

Ostatnia omawiana grupa zaburzeń w stawach kolumny kręgosłupa to zablokowania w obrębie drobnych połączeń samego końca kości krzyżowej - kości guzicznych. Bywają one źródłem dotkliwych bólów, zwanych coccygodynią. Bóle występują między innymi podczas siedzenia, gdy wywierany jest nacisk na kość...

Rozwój kości klinowej

Kość klinowa powstaje z siedmiu parzystych punktów kostnienia, przeważnie na podłożu chrzęstnym, w nieznacznej części na podłożu łącznotkanko-wym. W ósmym tygodniu życia płodowego powstaje: 1) punkt kostnienia między otw< rem okrągłym a owalnym dla skrzydła większego (alisphenoidale) i...

Struktura kości ciemieniowej

Kość ciemieniowa jako kość płaska zbudowana jest z dwóch warstw istoty zbitej i z warstwy śródkościa położonej między nimi. Kość staje się cieńsza w kierunku ku dołowi, grubsza zaś wzdłuż brzegu strzałkowego. Jako objaw zaniku starczego może występować bardzo znaczne ścieńczenie kości w...

Kość nosowa

Kość nosowa (os nasale) jest kością parzystą i z kością strony przeciwległej tworzy nasadę i część górną grzbietu nosa. Jest to kość mała, wydłużona, czworokątna, u góry grubsza i węższa, u dołu cieńsza i szersza. Każda kość ma dwie powierzchnie i cztery brzegi.

Rozwój kości ramiennej

Kość ramienna kostnieje z ośmiu punktów, po jednym dla następujących części trzonu, głowy, guzka większego, guzka mniejszego, główki, bloczka i obu nadkłykci.

Kostnienie rozpoczyna się mniej więcej w środku trzonu w siódmym tygodniu życia płodowego i szybko posuwa się ku obu końcom. TJ...

Struktura kości łokciowej

Trzon kości łokciowej jest utworzony przez istotę zbitą, natomiast oba końce — przez istotę gąbczastą. Jama szpikowa trzonu, otoczona silną warstwą istoty zbitej, sięga ku górze daleko, gdyż zwykle tylko do trzech czwartych długości kości. Koniec bliższy jest utworzony przez gęstą istotę...

Zmienność kości łokciowej

Wielka zmienność obu kości przedramienia zaznacza się przede wszystkim pod względem stopnia ich wysmukłości i zakrzywienia Zarówno kość łokciowa, jak i promieniowa są u człowieka pierwotnego {Homo neandertalensis) bardziej wysmukłe i bardziej zakrzywione niż u współczesnych ras ludzkich...

Kość promieniowa

Kość promieniowa (radius) jest kością długą, położoną po stronie kciuka. Koniec górny kości jest znacznie cieńszy od dolnego; bierze on tylko mały udział w utworzeniu stawu łokciowego; koniec dolny stanowi główną część stawu promieniowo-nadgarstkowego, a oba są ruchome w stosunku do kości...

Kość trójgraniasta

Kość trójgraniasta (os triąuetrum). Cechą charakterystyczną kości trójgraniastej jest jej kształt podobny do piramidy podstawą skierowanej ku górze i bocznie. Znajduje się ona po stronie łokciowej u góry nadgarstka. Powierzchnia bliższa łączy się w swej części bocznej z krążkiem stawowym, a...

Kość udowa

Kość udowa (os femoris s. femur) jest najdłuższą i najmocniejszą kością szkieletu. Położenie jej w pionowej postawie ciała jest nieco skośne, gdyż górne końce obu kości, łącząc się z panewkami miednicy, są od siebie bardziej oddalone niż końce dolne, które w stawach kolanowych znacznie...

Rozwój kości udowej

Kość udowa powstaje z pięciu punktów kostnienia. Ze wszystkich kości długich z wyjątkiem obojczyka kość udowa jest pierwszą, która wykazuje ślady kostnienia.

Rozpoczyna się ono pośrodku trzonu mniej więcej w siódmym tygodniu życia zarodka i szybko postępuje ku obu końcom, z tego punktu wytwarza...

Kość piętowa

Kość piętowa (calcaneus s. os calcis). Kość piętowa jest największą kością stępu. Położona jest ona wr dolnej i tylnej części stopy i służy do przenoszenia masy ciała na podłoże oraz jako ramię dźwigni dla mięśni łydki. Jest ona kształtu nieregularnego, wydłużonego sześcianu z długą...

Złamanie kości piszczelowej

Złamanie kości piszczelowej z przeciążenia najczęściej spotyka się u żołnierzy ćwiczących krok defiladowy w okresie przeszkolenia rekruckiego. Występują bóle i obrzęk goleni, a następnie wrzecionowate zgrubienie w okolicy złamania. Różnicować trzeba z procesami zapalnymi i nowotworowymi...

Pierwotne nowotwory kości

Ogromne znaczenie w rozpoznawaniu pierwotnych guzów kości ma wiek chorego i umiejscowienie guza. Pewne zmiany nowotworowe występują zwykle w określonym wieku. U dzieci i ludzi młodych, a więc od 5 do 25 lat mogą występować; osieochołułroma, 'hondrohtastomu, osieoid osicotna, osleosareoma. sarcomii Ewing...

Złamania przeciążeniowe kości łódkowatej stopy

Zmęczeniowe złamania kości łódkowatej stopy jakkolwiek zdarzają się rzadko, mogą być przyczyną długotrwałych dolegliwości bólowych stopy, szczególnie u sportowców.

Objawy

Powoli narastający ból przyśrodkowej strony stępu, który po pewnym czasie uniemożliwia trening i udział w zawodach sportowych...

Rozwój połączeń kości

chrząstki, zwane połączeniem chrzęstnym (junctura cartilaginea) albo chrząskozrostem (synchondrosis). Materiał łączący oddzielne części szkieletu, czy to tkanka łączna, czy też chrząstka, może wreszcie z wiekiem kostnieć; mówimy wtedy o kość io-zroście (synostosis). Więzozrost...

Kość jarzmowa

Kość jarzmowa (os zygomaticum) tworzy obustronnie wyniosłość policzkową, dolną i boczną część wejścia do oczodołu i część przednią łuku jarzmowego. Przyśrodkowo łączy się ze szczęką szwem ja-rzmowo-szczękowym (sutura zygomaticomaxillaris), do tyłu — z wyrostkiem jarzmowym kości...

Powierzchnia zewnętrzna kości czołowej

Powierzchnia zewnętrzna (facies externa) jest gładka i wypukła; bocznie od linii pośrodkowej znajdują się dwa symetryczne wypuklenia. guzy czołowe (tubera frontalia), zmienne osobniczo pod względem wielkości: są one silniej zaznaczone na czaszkach kobiet niż mężczyzn, wybitnie na czaszkach...

Brzegi kości czołowej

Najdłuższy, tylny, zazębiony brzeg łuski, brzeg ciemieniowy (margo pa-rietalis), łączy się z prawej i z lewej strony z brzegiem czołowym kości ciemieniowej. tworząc szew wieńcowy (sutura coronalis) Krótki brzeg boczny powierzchni skroniowej łuski łączy się obustronnie z brzegiem czołowym skrzydła...