Kirmond le Mire

Czytaj Dalej

Socjalizm jako religia według Gustawa Le Bona - Na czym polega sukces socjalizmu jako religii

Stare dogmaty straciły swoją moc, ołtarze starych bóstw są opuszczone, rodzina się rozpada, instytucje upadają, hierarchie znikają – tylko miraż socjalny rozwija się na zwaliskach, choć napotyka poważnych krytyków Jego zwolennicy , jako gorliwi apostołowie, którzy w oparciu o nowy ideał chcą przemienić świat jak niegdyś uczniowie Chrystusa, a bojaźliwi obrońcy starego społeczeństwa są mało przejęci wartością sprawy,

Socjalizm jako religia według Gustawa Le Bona - Typy i funkcje „apostołów socjalizmu”

Ich siła jest niezwyciężona, gdyż opiera się na odwiecznej niższości mas i na wieczystym złudzeniu szczęścia, którego miraż wiedzie ludzi i przeszkadza im dostrzegać bariery, które oddzielają rzeczywistość od snów.

Socjalizm jako religia według Gustawa Le Bona - Rozprzestrzenianie się wierzeń w masach

- wszystkie cywilizacje wywodzą się z małej liczby idei podstawowych, które po serii przekształceń w końcu kiełkują w duszy ludu jako wierzenia. Idee te pełnią rolę dobroczynną lub szkodliwą, ale dopiero po zejściu do duszy mas. Wtedy stają się opiniami powszechnymi czyli istotnymi czynnikami...

Socjalizm jako religia według Gustawa Le Bona - Socjalizm państwowy – cechy swoiste

socjalizm państwowy, wg Le Bona jest ostatnią konsekwencją bardzo starych instytucji, jest on naturalną konsekwencją łacińskiej koncepcji państwa

łacińska koncepcja państwa - - łatwo jest tworzyć przewroty, mowy i rewolucje, nie da się natomiast zmienić odwiecznego ducha ludu. W...

Borowik le Galowej

 

Wygląd: kapelusz o średnicy 5-10 cm, u młodych poduchowaty, później wypukły, często nierówny, z prawie ostrym, często wystającym brzegiem, początkowo w kolorze mlecznej kawy, później bardziej lub mniej brunatny z zanikającym odcieniem różowym, suchy, za młodu nieco zamszowaty, potem nagi. Rurki u...

Jakie metody kontroli tłumu zdefiniował Le Bon?

 

Gustaw Le Bon sformułował w roku 1886 metody kontroli tłumu:

-Usunięcie lub izolowanie osób zaangażowanych w wywoływanie incydentu (trzeba to uczynić, zanim tłum stanie się jednolitą całością);

-Przerwanie procesu porozumiewania się w tłumie (można to uczynić przez podział tłumu na mniejsze...

„Le CHAT - NOIR"

(wym. szanuąr) Kawiarnia i kabaret na Montmartrze (zob.) w Paryżu; zasłynął ok. 1880. Godłem jego był czarny kot, symbolizujący Sztukę, z przerażoną gęsią (kołtuńskim mieszczaństwem) w pazurach. Napis nad wejściem głosił: „Passant, sois moderne" (fr., 'Przechodniu, bądź...

POLONAIS, LE. Journal des interets de la Pologne, miesięcznik

POLONAIS, LE. Journal des interets de la Pologne (od 1835 podtyt.... de l'Europe), miesięcznik, wyd. nieregularnie w Paryżu poł. 1833-poł. 1836 z inicjatywy Tow. Lit. (—» Towarzystwo Hist.-Lit. w Paryżu), red. przez W. Platera (z C. Platerem i J. Straszewiczem), mający na celu obronę i propagowanie sprawy...

Le MANS

(wym. lo mą), Miasto nad rzeką Sarthe w płn.-zach. Francji; gród galijski, ośrodek Cenomanów, późn. rzymska twierdza Suindinum, od IV w. siedziba biskupstwa; najstarsza we Francji karta swobód w 1039; w 1793 i 1799, w okresie wojen wandejskich ośrodek rojalistycznych powstań szuanów przeciw Rewolucji...

MIRA CETI

Łac., 'Cudowna' w gwiazdozbiorze Wieloryba pierwsza znana gwiazda zmienna, odkryta w 1596 przez Davida Fabriciusa, astronoma hol.; barwy czerwonej, o okresie zmienności ok. 11 miesięcy.

MORGAN LE FAY

Czarodziejka a. czarownica rządząca nadnaturalnymi potęgami, występująca w większości wersji cyklu arturiańskiego, raz jako siostra króla Artura, raz jako przyrodnia siostra, zawsze jednak knująca coś złego przeciw niemu a. jego żonie, królowej Guinevere.

Odkrywa królowi romans jego żony z Lancelotem...

PEPE LE MOKO

rolach: Mireille Balin, Marcel Dalio, Gaston Modot, Gabriel Gabrio i Charpin.

Henry Louis Le Chatelier

Henry Louis Le Chatelier był jednym z pięciu głównych przedstawicieli nurtu inżynierskiego (industrial engineering) w nauce organizacji i zarządzania. Nurt ten zajmował się organizacją procesów produkcyjnych i usługowych w różnych dziedzinach gospodarki.

Le Chatelier w 1881 roku opublikował regułę...

POUR LE MERITE

(pur lo merjt) Fr., 'za zasługę', najwyższy pruski, potem niemiecki order wojskowy od 1740 do 1918; od 1842 na wniosek Aleksandra von Humboldt odmiana cywilna za zasługi na polu sztuki i nauki; zniesiony w 1918, przywrócony w 1952 w RFN.

Le QUAI D'ORSAY

(wym ke:dorsę:) Fr. Ministerstwo Spraw Zagranicznych (Ministere des affaires etrangeres), nazwane tak od części nabrzeża lewego brzegu Sekwany w Paryżu, zwanej Quai d'Orsay, na której stoi gmach ministerstwa.

Le Corbusier

Le Corbusier był jednocześnie geniuszem wyobraźni i inżynierii. Jego projekty oraz opracowania teoretyczne przyspieszyły rozwój architektury dwudziestego wieku i nie pozostają bez wpływu na formę współczesnych budowli.

Charles-Edouard Jeanneret w 1920 roku przybrał pseudonim Le Corbusier. Był...

VAUX - LE - VICOMTE

(wym. wolówiksjt) Pod Melun w depart. Seine-et-Marne, ok. 40 km na płd.-wsch. od Paryża, wspaniały pałac, zbudowany w 1656-59 przez 18 000 robotników dla nadintendenta finansów Nicolasa Fouqueta, zdolnego, lecz pozbawionego skrupułów finansisty, który doszedł do milionowej fortuny częściowo w drodze...

Vauban Sébastien le Prestre de (1633 - 1707)

 

Marszałek Francji. Wybitny inżynier wojskowy, którego dzieła na temat sztuki oblężniczej studiowano przez stulecia. Zaprojektował dla Ludwika XIV system fortyfikacji bastionowej i zdobył takie twierdze jak Maastricht, Mons i Namur.

Jego praca Projet d’une dîme royale (1707), uzasadniająca korzyści...

ALEMBERT JEAN le ROND d'

ur. 16 XI 1717 w Paryżu, zm. 29 X 1783 tamże, Filozof, matematyk i fizyk. Studiował w Collège des Quatre Nations, prowadzonym w duchu karte-zjańskim i jansenistycznym;

wspólnie z D. Diderotem był inicjatorem i współredaktorem Wielkiej Encyklopedii Francuskiej, do której napisał wstęp (pol. tłum. Wstęp do...

BRUGÈRE Louis FRÉDÉRIC le

ur. 8 X 1823 w Orleanie,zm. 11 IV 1888 w Issy-les-Moulineaux pod Paryżem, Teolog.

Po kilkuletniej pracy duszpast. został wykładowcą filozofiiw niższym seminarium duch. w La Chapelle-Saint-Mesmin;1855 uzyskał w Rzymie doktorat; 1861-86 wykładał teologięfundamentalną i historię Kościoła w seminarium...