Galway (zatoka)

Czytaj Dalej

LEYTE ZATOKA - bitwy morskie 1944 r.

Do obrony Wysp Filipińskich i roz­gromienia amerykańskich sił inwa­zyjnych Japończycy skierowali flo­tę podzieloną na cztery grupy: - centralna wiceadm. Takco Ku-rity (5 pancerników, wśród których były 2 największe okręty świata, *Yamato i Mu-sashi, 10 ciężkich krążowni­ków, 2 lekkie krążowniki. 15...

WOJNY W ZATOCE PERSKIEJ

W rejonie Zatoki Perskiej znajduje się ok. 60% światowych zasobów ropy naftowej i dlatego jest to miejsce częstych konfliktów zbrojnych. Jednym z punktów zapalnych była linia graniczna między Irakiem a Iranem wzdłuż Szatt El –Arab . Armia iracka zaatakowała Iran pod pretekstem zagrożenia ze strony...

Wojna w Zatoce: agresja Iraku na Kuwejt i operacja "Pustynna Burza"- ESEJ

Iracki dyktator Saddam Husajn od przełomu lat 60. i 70. Kontrolujący sytuację w swoim państwie, w rządach popierający się na przemocy i terrorze, coraz gorzej odbierany był na świecie. Niepowodzenie w wojnie z Iranem, co najwyżej "zremisowanej", nie zniechęciło go do nowych agresji. Nowym celem Saddama...

Zatoki klinowe

Zatoki klinowe (sinus sphenoidales), prawa i lewa, są to dwie nieregularne, pneumatyczne przestrzenie wysłane błoną śluzową, mieszczące się w trzonie kości klinowej. Są one przedzielone kostną przegrodą zatok klinowych (septum sinuum spheno-idalium), rzadko ustawioną w płaszczyźnie pośrodkowej...

Zatoka szczękowa

Zatoka szczękowa (sinus maxillaris) jest to wielka przestrzeń kształtu piramidy, położona w trzonie szczęki. Ściany jej są cienkie i odpowiadają na ogół czterem powierzchniom trzonu. W jej ścianie nosowej widzim\ duży nieregularny otwór, rozwór szczękowy (hiatus maxillaris)9 przez który zatoka łączy...

Zatoki przynosowe

Zatoki przynosowe (sinus paranasales), z którymi zapoznaliśmy się przy opisie odnośnych kości, powstają w odwrotnym kierunku niż małżowiny, tzn. jako wpuklenia błony śluzowej, które od jamy nosowej wrastają w otaczające kości. Od kości tych wzięły też swą nazwę. Pojemność wszystkich zatok...

Zatoki przynosowe

Zatoki przynosowe (sinus paranasales) wytwarzają się w przeciwnym kierunku niż małżowiny nosowe, a mianowicie jako wypustki błony śluzowej, które od jamy nosowej wrastają w otaczające kości. Z ich budową, położeniem i rozwojem zapoznaliśmy się w nauce o kościach. W każdej polowie głowy, prawej...

Zatoka szczękowa

Zatoka szczękowa (sinus maxillaris) położona w trzonie szczęki jest największą przestrzenią pneumatyczną. Często może być ona podzielona, choć tylko częściowo, na mniejsze niekompletne komory i zachyłki przedzielone przegrodami kostnymi lub błoniastymi. Rzadko tylko występują dwie oddzielne...

Otwór zatoki szczękowej

Otwór zatoki szczękowej (apertura sinus maxillaris) prowadzi przez lejek sitowy do rozworu pół księżycowa lego przewodu nosowego środkowego. Ujście to leży bardzo niekorzystnie, gdyż znajduje się pod sklepieniem zatoki w najwyższym więc jej punkcie. Często zatoka szczękowa ma otwór dodatkowy...

Zatoka czołowa

Zatoka czołowa (sinus frontalis) położona w kości czołowej jest bardzo zmienna pod względem swej wielkości, kształtu i ujścia. Zwykle obie zatoki, prawa i lewa, oraz przedzielająca je przegroda są asymetryczne. Rzadko tylko stanowią one jednolite przestrzenie, a przeważnie są w mniejszym lub...

Zatoki sitowe

Zatoki sitowe (sinus ethmoidales) składają się z grup komórek sitowych (cel-lulae elhmoidnles), które w swym zespole tworzą błędnik sitowy. Komórki sitowe zajmują przestrzeń między oczodołem a częścią górną ściany bocznej jamy nosowej. Liczba komórek wchodzących w skład każdego błędnika jest...

Zatoka klinowa

Zatoka klinowa (sinus spkenoidalit) mieści się w trzonie kości klinowej. Obie zatoki, prawa i lewa, przedzielone kostną przegrodą rzadko tylko ustawioną ściśle pionowo w płaszczyźnie pośrodkowej, są zwykle asymetryczne. Są one również bardzo zmienne pod względem kształtu i wielkości.

W ścianie...

Rozwój zatoki moczowo-plciowej

O ile z górnego, większego odcinka przedniej części steku wytwarza się pęcherz moczowy oraz pierwotna cewka moczowa, o tyle z częsi i dolnej powstaje zatoka moczowo-plciowa .sinus urogejiitalis); leży ona ku dołowi od ujścia przewodów pranerczy do steku. Część bliższa zatoki moczowo-plciowej znajduje...

Rozwój zatoki moczowo-płciowej

Rozwój zatoki moczowo-płciowej. Początkowo wydłużona zatoka moczowo-płciową zarodka żeńskiego przekształca się później w płytką szczelinę moczowo-płciową, 7. której powstaje przedsionek pochwy; uchodzi doń cewka moczowa i pochwa. Cewka kobieca odpowiada prawie w całości pierwotnej cewce moczowej...

Zatoki węzłów chłonnych

Przez wnękę (hilus) naczynia krwionośne wchodzą i wychodzą z narządu . Naczynia chłonne zaś, które z obwodu doprowadzają limfę do węzła, naczynia doprowadzające (vasa afferentia) w kilku miejscach dochodzą z zewnątrz do torebki i skośnie ją przenikają. Drogi limfy w obrębie narządu nazywamy...

Zatoki śledziony

Zatoki śledziony (sinus lienis), do których przypuszczalnie uchodzi przynajmniej część naczyń pędzelkowych, mają budowę swoistą . Ścianę ich tworzą wydłużone komórki zmodyfikowanego śródbłonka, zwane pręcikowymi; łączą się one z sobą wypustkami bocznymi. Szerokie te naczynia otoczone są i...

Zatoka wieńcowa

Zatoka wieńcowa (sinus coronarius). Zatoka wieńcowa jest pozostałością zarodkowego lewego rogu zatoki żylnej , leży ona na powierzchni przepo-Aaatomia człowieka. T. V 12nowej serca w bruździe wieńcowej między komorą lewą a przedsionkiem lewym w przedłużeniu żyły wielkiej serca. Zwykle zatoka jest...

Zatoka poprzeczna osierdzia

Zatoka poprzeczna osierdzia (sinus lransversuspericardii). W związku z zakrzywieniem się płodowej cewy sercowej jej koniec żylny i koniec tętniczy zbliżają ^ę do siebie, przy czym pierwszy układa się ku tyłowi od drugiego. W zagłębieniu między nimi powstaje poprzeczny szczelinowaty kanał, część...

Park Narodowy John Forrest i Zatoka Rekina

Najstarszy obszar chroniony Australii Zachodniej to położony w okolicach Perth, Park Narodowy John Forrest. Rosną tu twardolistne lasy i zarośla eukaliptusowe. W środkowym obszarze stanu znaj­dują się rozległe pustynie, częściowo również ob­jęte ochroną. Ochronie podlegają również malow­nicze...

Zatoka tętnicy szyjnej

Zatoka tętnicy szyjnej (sinus caroticus). Górny odcinek t. szyjnej wspólnej przeważnie jest wyraźnie poszerzony i dlatego też otrzymał nazwę opuszki albo zatoki t. szyjnej. Poszerzenie to obejmuje zwykle również odcinek początkowy t. szyjnej wewnętrznej, rzadziej t. szyjnej zewnętrznej. Główne...