FASADA

(łac. fades forma zewn., oblicze, franc, façadeelewacja), frontowa elewacja budynku, zazwyczaj z głównymwejściem, od innych wyróżniona kompozycją architektonicznąi bogatszym ornamentem; stanowi integralny składnikbudowli sakr. i świeckich; pełni funkcję znaku w sensieikonicznym i symbolicznym; jako...

FASADA - STAROŻYTNOŚĆ

W antyku p o g a ń s k i m począwszyod architektury Egiptu wejściowa elewacja świątyni była wpełni ukształtowana; zamykała osiową aleję i wyróżniała siępylonami z inskrypcjami, posągami kapłanów, obeliskamiitp. (Karnak, 1200-945 p r z . C h r . ) .

W architekturze Grecjikolumny otaczały bądź...

FASADA - ŚREDNIOWIECZE

1. Architektura p r z e d r o m a r i s k ai r o m a ń s k a - W okresie k a r o l i ń s k i m (Niemcy, pn.Francja) powstało nowe rozwiązanie f. zamykającej od wsch.atrium, polegające na utworzeniu westwerku, czyli poprzecznegomasywu zach. składającego się z grupy 3 wież - szerokieji masywnej wieży...

FASADA - OKRES NOWOŻYTNY

1. Architektura r e n e s a n s o wa- Ok. pot. XV w. we Włoszech występowały 2 typy f.bezwieżowych: 1-kondygnacyjne z porządkiem architektonicznymopartym na motywie łuku triumfalnego (L.B. Albe r t i , kościół Š. A n d r e a w Mantui) i 2-kondygnacyjne z rozetąi górną kondygnacją ujętą w spływy...

FASADA - WSPÓŁCZESNOŚĆ

Poszukiwanie nowych form naprzełomie X I X i XX w. pomniejszało znaczenie f., odnosiłosię do całej budowli, np. rzeźbiarsko-przestrzenne kompozycjesecesyjne (A. Gaudi, kościół Sagrada Familia z 1884--1926 w Barcelonie) czy neorom. bryły kościołów późnegohistoryzmu i wczesnego modernizmu. Po I wojnie...

Fasada

Staropol. facjata, elewacja budynku wyróżnionaod pozostałych odmienną kompozycją arch.(rozczłonkowanie arch.; zwieńczenia, wieże, szczyty,kontrasty koloryst. użytych materiałów bud., mozaiki,sgraffita, dekoracja mai. itp.), zawierająca przeważniegł. wejście; może być podporządkowana...