Broda

władczyniom dodawano brody jako symbol ich władzy. przedstawiano najczęściej bez brody, jako młodzieńca. W wielu kulturach obcięcie brody wrogowi uchodziło za ciężką obrazę.

BRODA

Aleksander Wielki (i brody). pogoń 'broda'), cesarz bizantyjski 668-85; Baldwin IV, hrabia Flandrii, 988-1036; Henryki, ok. ); król duński Sven Gabelbart ('o brodzie widlastej a.

BRODY

1772), Brody 1935; E. Brody 1938; N.

JEDLI, PILI, PO BRODZIE CIEKŁO

w formie: „I ja tam byłem, jadłem i piłem, po brodzie kapało, w gardle nic nie zostało"; por.

BRODA

W tradycji kośc. symboliczna i zwyczajowa oznakaautorytetu lub surowości, stosowana przez duchowieństwow zależności od tradycji, przekonań, przynależności kośc, częstouzależniona od mody świeckiej.

W okresie wczesnego chrześcijaństwa noszenie b. było powsz.zwyczajem duchownych, podyktowanym chęcią...

BRODA ANDREAS

zm. 1427 w Lipsku, Teolog czeski.

W 1388 uzyskał na uniw. w Pradze doktorat z teologu, którąnast. tam wykładał.

Był zwolennikiem tendencji nar. szerzonych przez J. Husa,sprzeciwiał się natomiast jego poglądom teol.; był członkiemkomisji rozpatrującej pisma J. Wiklifa oraz Husa i występowałprzeciwko...

BRODY POZNAŃSKIE

Parafia w dekanacie pniewskimw archidiecezji poznańskiej.

Parafia wzmiankowana 1404, powstała prawdopodobnie wXII w. przy kościele św. Andrzeja Apostoła; obecnie istniejącykościół, zbudowany 1673 z fundacji Piotra Kurowskiego, barokowy,orientowany, konstrukcji zrębowej, jednonawowy, z...