Bełt (demon)

Bełt (demon)

Czytaj Dalej

BEŁT (1)

Grot, pocisk, strzała do dużych łuków i kusz; nasada strzały z piórami; drąg do naganiania ryb do sieci a. do popychania łodzi rybackiej: szum, plusk; od bełtania, dźwiękonaśl.

BEŁT (2)

Przesmyk morski, cieśnina morska; z nm. Belt 'Bełt (cieśnina) Wielki a. Mały' (łączą M. Bałtyckie z Kattegatem).

DEMON

W dawnych wierzeniach ludowych istota nadprzyrodzona, o cechach na wpół boskich i na wpół ludzkich, groźna lub rzadziej dobrotliwa. Najważniejszymi demonami były diabły (zob.)

W demonologii słow. rozróżniano: boginki (rusałki), porywające dziewczęta i dzieci, przy południce pojawiające się w polu w...

DEMON

(gr. daimori), Istota duchowa zajmująca miejsce pośrednie między bóstwem a człowiekiem i działająca najczęściej na zgubę ludzką.

Wiara w d. występuje w wielu religiach pozachrześc, a w chrześcijaństwie, które przyjmuje działanie jednego z d. (-» szatan), nakłaniającego człowieka do grzechu...

DEMON - W RELIGIACH POZACHRZEŚCIJAŃSKICH

Początkowo d. nazywano bogów (Homer), a w późniejszej religii gr. dobre lub złe duchy wpływające na losy człowieka i kosmosu, obecnie najczęściej złe i nieprzyjazne człowiekowi istoty ponadludzkie, uosobiające niezrozumiałą i nieobliczalną moc, która budzi uczucie lęku i grozy (R. Otto, G. van der...

DEMON - W BIBLII

Występuje d. jako istota ponadziemska, przeważnie o złowrogim działaniu wobec człowieka.

1. W Starym Testamencie — w tekście oryginalnym brak odpowiednika określenia d., niełatwego do pogodzenia z rygorystycznym monoteizmem, mimo że wymienia się zbliżone do d. istoty złe, nie tyle ze swej natury, ile z...

DEMON - W FOLKLORZE POLSKIM

Wyobrażenia d. zasadniczo nie odbiegają od ich przedstawień w religiach pozachrześc, istnieją jednak ponadto istoty półdemoniczne (postacie pośrednie między d. i ludźmi), pozostające najczęściej w ścisłym związku z określonymi ludźmi lub z ich duszami, np. wiedźmy, zmory, płanet-nicy, upiory (K...

DEMON - W IKONOGRAFII

Przedstawienia d. nie oznaczają indywidualnych osób upadłych aniołów (szatana, Belzebuba), lecz raczej ich świtę, „legion" (Mk 5,9); dlatego nie mają jednoznacznie określonych kształtów i występują pod wielorakimi i zmiennymi postaciami; stosowane są również jako atrybuty niektórych świętych (m.in. -»...

Bełt

Krótka i gruba strzała do kuszy, składająca sięz masywnego grotu, zazwyczaj metal., i krótkiegodrzewca z pierzyskiem z cienkich deszczułek lubpergaminu; groty miały niekiedy zadziory utrudniającewyrwanie b. z przedmiotu, w który się wbił.

Demony

(gr. “bóstwo niższego rzędu, demon”). Istoty duchowe, które w tradycji żydowskiej i chrześci-jańskiej odpowiadają diabłom, czyli aniołom zbuntowanym przeciw Bogu i skłonnym do wyrządzania szkody ludziom.

Zob. diabeł.

Demony

Wyraz grecki daimon oznacza „byty nadprzyrodzone o istocie duchowej", znajdujące się pomiędzy ludźmi a bogami. Nie ma on zabarwienia pejoratywnego: istnieją demony dobre i demony złe Wierzenie, poświadczone przez Platona w związku z Sokratesem, że każda jednostka ma swojego demona, było, zdaje się...